Səmyar Abdullayev: “Azərbaycanın beynəlxalq əməkdaşlıq məkanına çevrilməsi bütün regionun inkişafı üçün geniş imkanlar açır” Prezident İlham Əliyevin Münxen Təhlükəsizlik Konfransında iştirakı, bu konfrans zamanı keçirdiyi görüşlər, verdiyi müsahibə və səsləndirdiyi bəyanatlar bütün dünyada böyük marağa səbəb olub. Azərbaycan Gözdən Əlillər Cəmiyyəti” İctimai Birliyinin prezidenti Səmyar Abdullayevlə müsahibəmizdə dövlət başçısının bu konfransdakı iştirakı ilə yanaşı, digər məqamlar haqqında da söhbət etdik: -Səmyar bəy, Prezident İlham Əliyev cari ilin 13 fevral tarixində Münxen Təhlükəsizlik Konfransında iştirak etdi, medianın suallarını cavablandırdı, bir sıra ciddi bəyanatlar verdi. Bilmək istərdik ki, bu konfrans və dövlət başçımızın məlum konfrans əsnasında keçirdiyi görüşləri Azərbaycanın maraqları baxımından necə dəyərləndirirsiniz? -Şübhəsiz ki, Prezident İlham Əliyevin Münxen Təhlükəsizlik Konfransında iştirakı mühüm hadisədir və bu, bir neçə aspektdən şərh edilməlidir. Hər şeydən öncə qeyd edək ki, Münxen Təhlükəsizlik Konfransında Azərbaycan Prezidentinin verdiyi bəyanatlar, səsləndirdiyi fikirlər dövlətimizin sülh və təhlükəsizliyə bir nömrəli prioritet məsələ kimi yanaşdığını göstərdi. İlham Əliyevin verdiyi bəyanatlar sübut etdi ki, dövlətimiz bütün dünyada sülhün bərqərar edilməsini vacib hesab edir və bu mənada Cənubi Qafqazda uzunmüddətli və etibarlı sülhün formalaşması mühüm əhəmiyyətə malikdir. Münxen Təhlükəsizlik Konfransda Azərbaycan Cənubi Qafqazda inşa etdiyi sülh və təhlükəsizlik arxitekturasını bütün dünyaya nümayiş etdirdi və sübut etdi ki, yalnız dialoq və birgə əməkdaşlıq sayəsində müharibə və münaqişələrdən uzaq beynəlxalq sülh modelinin yaranması təmin edə bilər. Dövlət başçısı konfrans zamanı verdiyi müsahibələrdə ötən ilin 8 avqust tarixində Vaşinqtonda Azərbaycanla Ermənistan arasında sülh mətninin paraflanmasına da toxundu və bildirdi ki, dövlətimiz sona qədər sülh siaysətini dəstəkləməkdə qərarlıdır. Bir sözlə, hesab edirəm ki, Münxen Təhlükəsizlik Konfransı Azərbaycanın xarici siyasətinin əsas istiqamətlərinin bir daha aydın şəkildə dünyanın diqqətinə çatdırılması baxımından son dərəcə əhəmiyyətli oldu. Bu konfrans həm də Azərbaycanın təhlükəsizik sahəsində artan rolunu üzə çıxardı. -Prezident İlham Əliyev mediaya verdiyi müsahibəsində vurğuladı ki, sülh üçün əsas addım Vaşiqntonda atılıb və sülh mətninin imzalanması Ermənistan konstitusiyasındakı dəyişiklikdən asılıdır. Sizcə bu açıqlamadan sonra demək olarmı ki, artıq sülh və onun sonrakı taleyinə görə məsuliyyət Ermənistanın üzərinə düşür? -Şübhəsiz. Prezident İlham Əliyevin də açıqlamalarında yer aldığı kimi, Azərbaycan sülh üçün üzərinə düşən bütün addımları atıb və məhz dövlətimizin səyi nəticəsində 8 avqust 2025-ci il tarixində ABŞ-ın vasitəçiliyi ilə Azərbaycanla Ermənistan arasında sülh mətninin paraflanması mümkün olub. Lakin sülh prosesinin daha da irəli getməsi, sülh müqaviləsinin imzalanması üçün Ermənistanın öz konsitusiyasıdna zəruri dəyişikliklər etməsi vacibdir. Çünki bu gün də Ermənistan konstitusiyasında Azərbaycana qarşı ərazi iddiaları mövcuddur ki, bu da sülhün gələcəyini şübhə altına atır. Azərbaycan isə müvəqqəti deyil, uzunmüddətli sülh arzulayır. Hansı ki, bu sülh bütün region dövlətlərinin maraqlarına cavab verir. Bu səbəbdən də Münxendə jurnalistlərin suallarını cavablandıran İlham Əliyev bəyan etdi ki, Ermənistan konstitusiyasındakı ərzi iddialarının ortadan qaldırılması vacibdir. Bu, sülh yolunda yeganə ciddi maneədir və bundan dərhal sonra sülh müqaviləsini imzalamaq mümkündür. Bu mənada, sülhün bundan sonrakı taleyi ilə bağlı məsuliyyət, heç şübhəsiz ki, Ermənistanın üzərinə düşür. Ermənistan konstitusiyasında zəruri dəyişiklikləri nə qədər tez etsə, sülh müqaviləsi də bir o qədər tez imzalanar. Bu isə regionun tərəqqisi baxımından vacibdir.   -Səmyar bəy,  Prezident İlham Əliyev fevralın 13-də “France 24” telekanalına da müsahibə verdi və müsahibəsində Bakıda məhkəmə hökmü ilə uzunmüddətli həbs cəzasına məhkum edilən erməni separatçılarının əfv edilməyəcəyini vurğuladı. Sizcə dövlət başçısının bu açıqlaması Azərbaycan dövlətinin cinayətkarlara, uşaq qatillərinə qarşı prinsipial mövqeyi kimi dəyərləndirilə bilərmi? -Əlbəttə. Cənab Prezident məlum müsahibədə jurnalistin israrlı suallarına qətiyyətlə cavab verdi və bildirdi ki, separatçılara münasibətdə heç vaxt heç bir bağışlamadan söhbət gedə bilməz. Dövlət başçısı qeyd etdi ki, onlar alman faşistlərindən daha ağır cinayətlər törədiblər və buna görə də Nürnberq məhkəməsi onları bağışlamadığı kimi, Azərbaycan da bağışlamayacaq. Prezident İlham Əliyevin erməni separatçıları ilə bağlı açıqlamasında diqqət çəkən məqmlardan biri də dövlət başçısının erməni cəlladlarının törətdikləri cinayətləri bir kəs daha – özü də ermənipərəst Fransa dövlətinə bağlı “France 24” telekanalında ifşa etməsi oldu. Azərbaycan Prezidenti dəmir arqumenti ilə sübut etdi ki, onları bağışlamaq sadəcə olaraq mümkün deyil. Çünki onlar bağışlanmaq üçün ən kiçik imkan, ən kiçik ümid yeri belə qoymayıblar. Buna görə də məhkəmənin bu şəxslər haqqında verdiyi hökmlər tam ədalətlidir və bu digərlərinə də görk olmalıdır. -Cari ilin 10 fevral tarixində ABŞ-ın Vitse-prezidenti  Ceyms Devid Vens də ölkəmizə səfər etdi və səfər əsnasında iki dövlət arasında Strateji Tərəfdaşlıq Xartiyası imzalandı. Mümkünsə bu səfər və eləcə də Strateji Tərəfdaşlıq Xartiyası ilə bağlı fikirlərinizi bilmək istərdik. -Dünyanın bir nömrəli supergücü olan ABŞ-ın Vitse-prezidentinin ölkəmizə səfər etməsi heç şübhəsiz Ağ Evin Azərbaycana, dövlətimizin Cənubi Qafqazdaki lider mövqeynə verdiyi önəmi əks etdirir. Bu səfər sübut edir ki, ABŞ Azərbaycanla əməkdaşlıqda maraqlıdır və bu əməkdaşlığa xüsusi önəm verir. Bunun səbəbi sadəcə dövlətimizin regonal güc olması ilə bağlı deyil. Bunun səbəbi həm də Azərbaycanın qlobal enerji təhlükəsizliyində mühüm rol oynaması və bu rolu dinamik şəkildə artırmasıdır. Səfər zamanı ABŞ-la Azərbaycan arasında Strateji Tərəfdsaşlıq Xartiyası imzalandı ki, bu da mühüm siyasi əhəmiyyətə malikdir. Bu sənəd iki dövlət arasındakı münasibətlərin strateji səviyyəyə yüksəldiyini, sürətlə inkişaf etdiyini göstərir. Bu, həm də regional təhlükəsizliyin təminində ABŞ-ın Azərbaycanın aparıcı gücünə verdiyi önəmi əks etdirir. Strateji Tərəfdaşlıq Xartiyasında iki dövlət arasında bir çox sahələrdə, xüsusilə də təhlükəsizlik sahəsində geniş əməkdaşlığı nəzərdə tutulur ki, bu da dövlətimizin, Prezidentimizin strateji uğurudur.  Strateji Tərəfdaşlıq Xartiyası Azərbaycana imkan verəcək ki, regional təhlükəsizliyin etibarlı təminatına daha çox töhfə versin və bu məsələdə tərəfdaş kimi ABŞ-ın imkanlarından da faydalansın. Bu baxımdan Vensin Azərbaycana səfərini və iki dövlət arasında imzalanan Strateji Tərəfdaşlıq Xartiyasını tarixi hadisə hesab edir, hər mənada yüksək qiymətləndirirəm. -Sizcə dövlətimizin yürütdüyü sülh və təhlükəsizlik siyasəti Azərbaycan və region xalqlarının rifahına, real sosial durumuna necə təsir göstərəcək? -Şübhə yoxdur ki, Prezident İlham Əliyevin liderliyi altında Azərbaycanın yürütdüyü sülh və təhlükəsizlik siaysəti regionun tərəqqisi üçün geniş imkanlar açmaqdadır. Təsadüfi deyil ki, Prezident İham Əliyev bəyan etdi ki, Azərbaycan daim sülh və əməkdaşlıq ölkəsi olacaq. Bu isə o deməkdir ki, Azərbaycan və regionun tərəqqisi üçün daha geniş perspektiv açılacaq ki, bu da tərəqqi üçün əsas şərtdir. Sülh və təhlükəsizlik mühiti xalqın, eləcə də həssas kateqoriydan olan insanlarımızın sosial rifahının daha da yaxşılaşmasına təkan verəcək, ölkə iqtisadiyyatının inkişafını sürətləndirəcək. Mən müqəddəs sülh missiyasında dövlətimizə, Prezidentimizə uğurlar arzulayır, müvəffəqiqyyətlər diləyirəm. Seymur ƏLİYEV

О жизни настоящего полковника Джалила Халилова             Я счел своим долгом написать очерк об уникальном человеке, полковника, заместителе председателя Организации ветеранов войны, труда и Вооруженных сил Азербайджанской Республики, ученом, доценте Академии Государственного Управления, докторе философии по политическим наукам Джалиле Маликовиче Халилове. Много лет я восхищаюсь его высокой культурой и активной многогранной деятельностью.             В мирской суете мы не уделяем должного внимания ближайшему окружению, не оцениваем  по достоинству людей, которые живут, работают рядом с нами, с которыми по умолчанию решаем текущие вопросы и, в лучшем случае,  говорим о погоде… Между тем, каждый индивид, окружающий нас, интересен, по своему  одарен и талантлив. Мы, не обращая внимание на другого человека, по существу, обедняем себя, остаемся в неведение о многих сторонах действительности. Реальную картину эпохи можно создать, обратившись  к «портрету»  отдельных    людей, анализируя  их жизнедеятельность анализируя  их жизнедеятельность.     Меня всегда радует общение с Джалилем Маликовичем. Этот ответственный, образованный  человек  прошел славный боевой и трудовой путь. Природа его одарила аналитическим умом, доброжелательностью, высокими нравственными качествами. Его чуткое отношение к людям, старание понять заботы и проблемы другого не просто восхищают, но  и создают гармоничную, дружескую  ауру. Джалил удивительно любознателен, его солидная эрудиция — результат неуемного  стремления к знаниям. История, геополитика, культурология его хобби.  А в вопросах безопасности  он профессионал – автор  целого ряд научных работ  и учебников для высших учебных заведений.  В его трудах сделан добротный  сравнительный анализ систем национальной безопасности многих ведущих стран. На этой основе, учитывая особенности Азербайджана,  он  предлагает инновационные пути совершенствования системы безопасности Республики.  Джалил считает, что  для обеспечения  национальной безопасности, прежде всего, необходимы: социальная стабильность, этническое и конфессиональное согласие, развитие национальной экономики, повышение качества работы органов государственной власти, наличие действенных механизмов их взаимодействия с гражданским обществом. Особого внимания  при этом  требуют вопросы соблюдения  права на жизнь, труд, жилье, здоровье, доступное образование и культурное развитие. В целом он  приходит к выводу, что для реализации этих высоких целей приоритетное значение имеет борьба с коррупцией в различных ветвях власти, повышение эффективности государственного управления. Джалил, несомненно, прав, считая  коррупцию главным злом для государственного управления, социального и экономического благополучия людей. Если человек талантлив, то он, как говорится, талантлив во всем. Джалил замечательный публицист, прекрасно владеет пером, пишет на русском  языке, как на родном. Недавно мы обсуждали с ним феномен патриотизма. Перебирали разные точки зрения, его возмутил  взгляд  одного  из современных российских «либералов». Автор писал, что прав шотладский  писатель 18 столетия Джеймс Босуэлл  «патриотизм — последнее прибежище негодяя». Джалил несколько дней знакомился с трудами Босуэлла, все выяснил и позвонил мне. В его голосе чувствовалось радостное  облегчение.  Он сказал, — знаешь, эта фраза вырвана из контекста.  Босуэлл имел ввиду  британцев, которые, совершив преступления и дабы избежать тюремного заключения, использовали  ореол «патриотизма», чтобы получать помилование и отправляться «вместо виселицы»  служить в британские колонии.  Джалил написал блестящую статью о патриотизме, которая была опубликована в газете «Бакинский рабочий» и вот уже почти год анонс этой  статьи остается на первой странице газеты. Это является показателем высокой оценки данной статьи. Примечательно, что эпиграфом к статье он привел слова национального лидера Гейдара Алиева: «Если нет чувства патриотизма, то человек лишен духовности» и  великого английского поэта Джорджа Байрона:  «Тот,кто  нелюбит  свою страну, ничего любить не   может». Осмысление вопросов птриотизма Джалилем продолжается. Он обосновал понятие «культура патриотизма», статья под названием «Патриотизм – это культура» включена в книгу: «Диалог культур – вызовы современной эпохи», которая выходит в свет в Москве при поддержке Фонда имени Гейдара Алиева. Патриотизм — оборотная сторона исторической памяти народа. Если удается теми или иными средствами целенаправленно затушевать эту память, то можно как угодно переписать историю, манипулировать общественным сознанием, формировать поколения, которые смирятся с искаженными геополитическими трансформациями. В этой связи неизменно следует  учесть возможную внешнюю диверсию против устоявшихся  канонов азербайджанского патриотизма. Подмывание истоков патриотизма, справедливо считает Джалил, —  опасная, изощренная  работа,  разрушающая со временем основы государства. Часто это делается руками недовольных властью внутренних врагов, так называемой «пятой колонны». Обычно это политические группировки, противодействующие национальным интересам, политике государства. История изобилует примерами разрушительной деятельности «пятой колонны». Достаточно напомнить уничтожение Советского Союза. Идеологи перестройки начали именно с дискредитации советского патриотизма, вели систематическую уничижительную идеологическую работу  по отношению ко всему святому, чем гордились советские люди.   В 1982 году  он окончил Высшее Симферопольское военно-политическое училище. Был направлен служить в исключительно  опасную зону — таджико-афганской границе СССР. Здесь, видя частое бандитское  нападение «душменов», их жестокость он  осознал  подлинную ценность жизни. Удивительно, но в этих экстремальных условиях Джалил находил время для учебы, и  в 1990 году заочно окончил юридический факультет Таджикского государственного университета и защитил диссертацию по теме «Национальное сознание и национальная безопасность» в Академия Государственного Управления при Президенте Азербайджанской Республики, и стал доктором философии по политический науки. После распада СССР Джалил  принял активное участие в создании пограничных войск Азербайджана. В своих публикациях он подчеркивает,  что главный показатель действенности любого государства — это его способность обеспечить неуязвимость территории страны, безопасность населения от внешних угроз. Это сложная задача, зависящая от множества факторов. Но очевидно, что предпосылкой для ее решения является наличие высокоорганизованных пограничных войск и профессионалов, посвятивших свою жизнь служению в этих войсках. В очерке, посвященном генералу  Мустафе Насирову, Джалил  так характеризует пограничника. «Пограничник — необычный военный, его служба проходит на периферии страны, на линии государственной границы. А это горы и леса, степи и пустыни, долины рек и морские берега. Суровую, рискованную во многих отношениях службу на границе могут выдержать только ответственные, высоконравственные люди, подлинные патриоты. Даже не длительную службу солдата на границе можно считать подвигом. И бесценным является подвиг тех, кто посвятил службе на границе всю свою жизнь».  Джалил всегда находится на гребне политических, социальных  событий. Его выступления, комментарии  по актуальным вопросам времени неизменно звучат в средствах массовой информации. Он обращает внимание общественности на актуальные темы: попыткам пересмотра итогов  Второй Мировой войны, состоянию решения карабахской проблемы, положению ветеранов в современном обществе, отражению в содержании образования военно-патриотических тем, вопросам диверсификации азербайджанской экономики, связям с диаспорой. Когда в Москве решили закрыть Всероссийский Азербайджанский Конгресс (ВАК), Джалил писал,  что в Азербайджане бережно относятся к русскому языку, русской культуре, историческим связям с Россией,  поэтому считаю «правовой» шаг Верховного суда Российской Федерации политической провокацией, спровоцированной проармянскими кругами для подрыва дружеских, партнерских отношений между Азербайджаном и Россией, для отчуждения народов наших стран. Заслуживают внимания его мысли о том, что  армянские захватчики сейчас пытаются сочетать военную агрессию, аннексию исконных азербайджанских земель с  присвоением нематериальных ценностей или превратной трактовкой их исторического смысла. Известно, что, считая себя «древней нацией» армяне без угрызения совести, вопреки известным историческим фактам,  представляются  аборигенами Закавказья и приписывают себе как материальные, так и нематериальные культурные ценности. В работах Джалиля  показана история  переселении армян во времена Российской империи  с  нынешних территорий Ирана, Сирии и Турции в Закавказье, и, прежде всего, на земли азербайджанских ханств. Он подчеркивает, что одним из непредвиденных последствий этой управляемой царской Россией миграции стало не только постепенное вытеснение местного населения, но и уничтожение или присвоение его культурного наследия. Джалил придерживается в своей деятельности философий мультикультурализма и  «азербайджанизма», завещанных Гейдаром Алиевым. И не случайно ветеранская организация Азербайджана поддерживает активные связи с русской, украинской, белорусской общинами республики, сотрудничает с посольствами стран СНГ. Его волнует неполноценная оценка вклада Азербайджана в победу над фашистской Германией. Действительно, тогда  на фронт из Азербайджана ушли 700 тысяч человек, половина из которых героически погибла на полях сражений. За подвиги, совершенные в годы Великой Отечественной войны, 124 представителей Азербайджана удостоены высокого звания Героя Советского Союза. Более того, в те тяжелые для страны времена именно Азербайджан являлся главным поставщиком нефти и нефтепродуктов на фронт. Республика производила 80% топлива страны. В Баку выпускались более 123 видов вооружений и боеприпасов. Так что, не случайно в Азербайджане высоко чтят память о великом подвиге советского народа. Для Джалиля забота о ветеранах войны, их социальная  защита – святое дело. По его инициативе в рамках общественного движения «Помоги ветерану» в Азербайджане  под опеку практически  взят каждый фронтовик. Стала доброй традицией участие ветеранов в торжественных проводах молодежи в вооруженные силы Азербайджанской Республики, проведение с участием ветеранов уроков мужества, литературных, музыкальных конкурсов. Особо хочу отметить международную деятельность Джалила. Его многочисленные выступления в Москве, Париже, Белграде на заседаниях различных ветеранских организаций неизменно вызывает  интерес и поддержку участников.  В своих выступлениях он показывает, что благодаря беспрецедентному развитию экономики Азербайджана в последнее десятилетие удалось не только остановить падение уровня и качества жизни населения, но и обеспечить их рост. Государственная политика по развитию гражданского общества, правового государства сделали безосновательными различные сеператистские движения. Обороноспособность страны усилился благодаря должному вниманию к армии, ее организации, обеспеченностью современными видами вооружений. Это устранило угрозу внешней экспансии. На основе национальных интересов определены адекватные позиции в международной политике и отношениях с другими странами, что значительно приумножило международный авторитет страны. Вместе с тем в этих выступлениях он  обязательно затрагивает  вопросы оккупации азербайджанских земель Арменией, говорит о Ходжалинском геноциде, о положении беженцев, о рецидивах фашизма в некоторых странах. Предлагает участникам конференций подумать: почему происходит рецидив фашизма в мире и как пресечь это страшное  зло. По инициативе Джалиля азербайджанские ветераны Второй мировой войны обращались к Папе Римскому Франциску. В этом обращении, вызвавший международный резонанс, говорилось: «В условиях, когда Азербайджан и Ватикан демонстрируют миру наглядный пример сотрудничества во имя диалога между цивилизациями и религиями, в соседней с нами Армении ведется пропаганда фашистских идей на государственном уровне. С болью в сердце мы хотим обратить Ваше внимание на то, как Армения использует все ресурсы для отбеливания приближенных Гитлера и Гиммлера, глав армянского карательного легиона СС Драстамата Канаяна и Гарегина Тер-Арутюняна, известных как генералы Дро и Нжде… На совести этих «национальных героев» Армении десятки тысяч жизней в Украине и Польше, преступления против евреев и других «неугодных» для нацистской идеологии, массовые убийства в гитлеровских концлагерях… Это ли не надругательство над памятью погибших?! Это ли не циничное глумление над жертвами фашизма?!» В этом очерке я попытался осветить лишь некоторые грани масштабной теоретической и практической работы Джалиля  Меликовича Халилова.  Остались в тени его насыщенная  повседневная, текучая  работа, направленная на  повышение эффективности самого гуманного учреждения: Организации ветеранов   войны, труда и Вооруженных сил  Азербайджанской Республики.     Владимира Тимошенко, генерал-майор, депутат ряда созывов Милли Меджлиса Азербайджана      

  Veteran.gov.az xəbər verir ki, 3 oktyabr 2021-ci il tarixdə Nərimanov Rayon İcra Hakimiyyətinin və Nərimanov Rayon Gənclər və İdman İdarəsinin birgə təşkilatçılığı ilə Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı, Qarabağ şəhidi Əliyar Əliyevin şəhadət günü münasibətilə rayon ərazisində ucaldılmış xatirə lövhəsi ziyarət edilmiş, gül əklikləri qoyulmuşdur.   Qeyd edək ki, Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı, Qarabağ şəhidi Əliyar Əliyev Qubadlı rayonunun Qazyan kəndində anadan olub. Azərbaycan Dövlət Bədən Tərbiyəsi İnstitutunu fərqlənmə diplomu ilə bitirərək, bir müddət Qubadlı rayonunun Dondarlı kənd orta məktəbində idman müəllimi işləyib. Qarabağ müharibəsi başlayanda Əliyar Əliyev könüllü olaraq Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin sırasına qoşulur. Müharibədə özünü təkcə döyüşçü kimi yox, həm də hərbi işin təşkilatçısı kimi göstərməyə başlayır. Əvvəlcə taborun kəşfiyyat bölməsinin komandiri, sonra tabor komandırının təchizat üzrə müavini təyin edilir.1988-ci ilin fevral ayında Xankəndidəki ilk erməni mitinqlərindən sonra Ermənistandan azərbaycanlıların deportasiyası başlandı və ilk qaçqın dalğası Qubadlıdan keçdi. Sisiyandan, Qafandan, Gorusdan qovulan, döyülüb təhqir edilən azərbaycanlıların bir qismini qubadlılılar qəbul etdilər. Dağlıq Qarabağla Ermənistan arasında yerləşən Qubadlının strateji əhəmiyyətini başa düşən erməni təcavüzkarları burada terror-təxribatlar törətməyə çalışırdılar. Məhz elə o illərdə Qubadlıda xalq hərəkatının başçısı, demokratik qüvvələrin rəhbəri kimi tanınan Əliyar Əliyev könüllülərdən ibarət dəstə təşkil edir. Onun təşkil etdiyi tabor camaat arasında “Pəhləvanlar taboru” kimi də tanınırdı. Çünki könüllülərin əksəriyyəti onun rəhbərlik etdiyi Könüllü Bədən Tərbiyəsi və İdman Cəmiyyətinin üzvlərindən ibarət idi. Lakin o, təvazökarlıq göstərib komandir olmur. 1992-ci ildə Əliyar Əliyev taborun kəşfiyyat bölməsinin komandiri təyin edilir. Sonradan isə taborun rəhbərliyi ona həvalə olunur. Başarat, Susuz dağ, Suarası mövqelərini ələ keçirərkən xüsusilə fərqlənib, 1992-ci il sentyabrın 30-da Laçın rayonu istiqamətində döyüşə rəhbərlik edib.1991-ci ilin may ayında Qubadlının Yuxarı Cibikli kəndi, 1992-ci ilin oktyabr ayının 12-də isə bu rayonun Topağac-Başarat yüksəkliyi uğrunda gedən döyüşlərdə də onun rəhbərlik etdiyi alay düşməni ağır itkilərə məruz qoymuşdu. Əliyar Əliyevin rəhbərlik etdiyi alayın topçuları Xocalı soyqırımından bir neçə gün sonra yuxarıların əmri olmadan Gorusun altını üstünə çevirmiş, Moskva və İrəvan KİV-ləri bu hücum zamanı 336 nəfərin öldürüldüyünü yazmışdı. Bununla bağlı Ermənistanda üç gün matəm elan edilmişdi, İrəvanda keçirilən mitinqlərdə Əliyar Əliyevə və onun 3 döyüşçüsünə ölüm hökmü çıxarılmışdı. 1992-ci ilin iyun ayının 24-də Qubadlı rayon mərkəzini bombalamağa uçan üç vertolyotu vurub salan da Əliyar Əliyevin döyüşçüləri olmuşdu. 1992-ci ilin avqust ayında həyata keçirilən "Şurnuxu” əməliyyatında iştirak edib. Əliyar Əliyev 1992-ci ilin payızında 40 könüllü döyüşçü ilə birlikdə işğal altındakı Laçının 40-a qədər kəndini 4 gün ərzində ermənilərdən azad etdi.   Əliyar Əliyevin son döyüşü 1992-ci il oktyabrın 3-də Laçının iki kilometrliyində olub. “Tikanlı zəmi” yüksəkliyi uğrunda döyüşdə tabor komandiri Əliyar Əliyev və onun sürücüsü Əlisadət Ağayev qəhrəmancasına həlak olublar. O, Qubadlı rayonunun Qəzyan kəndində dəfn olunub. Bakının Nərimanov rayonundakı küçələrdən biri Əliyar Əliyevin adını daşıyır, orada qəhrəmanın büstü də ucalır. 2017-ci ildə Bakının Nərimanov rayonunda onun adını daşıdığı küçədə xatirə lövhəsinin açılışı olub.   Sevindirici haldır ki, 25 oktyabr 2020-ci il tarixdə Azərbaycanın ərazi bütövlüyü uğrunda gedən döyüşlərdə ordumuz Qubadlı şəhərini işğaldan azad edib.   Allah şəhidlərimizə rəhmət eləsin!  

Prezident İlham Əliyev 2 Fevral – Azərbaycan Gəncləri Günü münasibətilə paylaşım edib. Veteran.gov.az xəbər verir ki, paylaşımda deyilir: "Biz gənc nəslimizlə haqlı olaraq fəxr edə bilərik!"