Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility
Azərbaycan Respublikası Müharibə, Əmək və Silahlı Qüvvələr Veteranları Təşkilatı
Veteranların təcrübəsindən biz daim bəhrələnməliyik, istifadə etməliyik
Heydər Əliyev

İlham Əliyev Naxçıvanda Azərbaycan Televiziyasına müsahibə verib

Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyev avqustun 11-də Naxçıvan Muxtar Respublikasına səfəri çərçivəsində Azərbaycan Televiziyasına müsahibə verib.

Jurnalist: Xoş gördük, cənab Prezident. Əvvəlcə sıx qrafikinizə rəğmən, müsahibəyə vaxt ayırdığınız üçün təşəkkür etmək istərdim. İcazənizlə, suallara keçərdik.

Prezident İlham Əliyev: Buyurun.

Jurnalist: Bu Sizin Naxçıvana 17-ci səfərinizdir və bu səfər çərçivəsində də olduqca mühüm tədbirlərə şahidlik etdik. Ümumilikdə səfərin təfərrüatlarını, yekunlarını və nəticələrini necə qiymətləndirmək olar?

Prezident İlham Əliyev: Əslində, səfərim və səfər zamanı iştirak etdiyim tədbirlər özlüyündə bir göstəricidir. Bir daha göstərir ki, Naxçıvan Muxtar Respublikası hərtərəfli inkişaf edir. Qeyd etdiyiniz kimi, mən Prezident kimi 17-ci dəfədir ki, Naxçıvana səfər edirəm və hər səfərimin də böyük mənası və gözəl nəticələri vardır.

Bu illər ərzində bir çox önəmli layihələr icra olundu, Naxçıvanın ümumi inkişafı təmin edildi. Bugünkü tədbirlər də bir növ görülən işlərin davamıdır və təbii ki, bundan sonra da lazımi qərarlar veriləcək və Naxçıvanın sürətli sosial-iqtisadi inkişafı təmin ediləcək.

Bu illər ərzində, əlbəttə ki, ilk növbədə Naxçıvanın müdafiə potensialının gücləndirilməsi məsələsi prioritet məsələlər sırasında idi. Bu istiqamətdə də böyük işlər görüldü və bu gün bayrağın təqdimetmə mərasimində bir daha Naxçıvanın hərbi gücü özünü göstərdi, həm texnika ilə təchizat, - özü də ən müasir texnika ilə, – həm də yeni komando qüvvələrinin yaradılması. Bu da Azərbaycan Silahlı Qüvvələrində son vaxtlar müşahidə olunan mənzərədir.

Bildiyiniz kimi, Naxçıvanda mənim Sərəncamımla Əlahiddə Ordu yaradılmışdır. Bu ordu, təbii ki, Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin ayrılmaz tərkib hissəsidir. Ancaq Naxçıvanın spesifikası, coğrafiyası, Azərbaycanla, Azərbaycanın əsas hissəsi ilə coğrafi bağlantısının olmaması, əlbəttə ki, bu diyarın - muxtar respublikanın təhlükəsizliyinə daha böyük diqqət göstərməyimizə gətirib çıxardı və bu, daim belədir. Ona görə bu, birinci şərtdir. Bu gün qeyd etdiyim kimi, Azərbaycan Silahlı Qüvvələri bölgədə söz sahibidir. O cümlədən Naxçıvanda hərbi potensial gündən-günə gücləndirilir və gücləndiriləcək.

Digər tədbirlərə gəldikdə, əlbəttə ki, burada xüsusilə iş yerlərinin yaradılması ilə bağlı görülən və görüləcək işləri qeyd edə bilərəm. Bu gün Naxçıvan Sənaye Parkının təməli qoyuldu. Azərbaycanda mənim göstərişimlə bir çox sənaye parkları yaradılmışdır və onların arasında ərazi nöqteyi-nəzərindən Naxçıvan Sənaye Parkı Sumqayıt Sənaye Parkından sonra ikincidir. Dediyim kimi, təməl daşı qoyuldu və əminəm ki, tezliklə bu Sənaye Parkında artıq praktiki işlər başlanacaqdır.

Eyni zamanda, bu Parkın tərkib hissəsi olaraq 300 meqavat gücündə istilik elektrik stansiyası inşa ediləcək. Onu bildirməliyəm ki, bu gün Naxçıvanın generasiya gücü təqribən 200 meqavatdır. Təkcə bir stansiya bunu 1,5 dəfə artıracaq. Təbii ki, bu stansiyanın iki məqsədi var: birincisi, Naxçıvan Muxtar Respublikasını dayanıqlı enerji ilə təmin etmək, ikincisi, ixrac məsələləridir.

Bu gün yerləşdiyimiz regionda əgər elektrik enerjisi ilə problemi olmayan nadir ölkələr varsa, Azərbaycan onların sırasında birincidir. Çünki bu və ya digər səbəblər üzündən bölgəmizdə enerji böhranı yaşanmaqdadır və bu böhran dərinləşə bilər. Həm bölgəmizdə gedən müharibələr, həm artan risklər, enerji daşıyıcılarının nəqli ilə bağlı nəqliyyat zəncirlərinin qırılması və digər amillər. İstisna edilmir ki, gələcəkdə yeni xoşagəlməz hadisələr baş verməsin. Ona görə burada Azərbaycanın xüsusi rolu danılmazdır. Biz elə etməliyik ki, Naxçıvanın davamlı və dayanıqlı enerji təminatı heç vaxt pozulmasın.

Bu məqsədlər üçün vaxtilə yenə də mənim təşəbbüsümlə biz İran İslam Respublikası ilə qaz mübadiləsi sazişini imzaladıq. Bu sazişə əsasən, İrandan Azərbaycana qaz kəməri çəkilmişdir və eyni zamanda, Azərbaycanın Astara rayonundan İran ərazisinə qaz nəqli təmin edilmişdir. Yəni biz Naxçıvanı mübadilə yolu ilə 100 faiz qazla təmin etdik.

Bununla paralel olaraq, qazlaşmanı apardıq. Artıq neçə ildir ki, - təqribən deyə bilərəm, bəlkə 15 il, bəlkə ondan da çox, - Naxçıvanda qazlaşma 100 faizdir. Azərbaycanda ümumilikdə qazlaşmanın səviyyəsi 96 faizdir, bu da çox böyük rəqəmdir. Ancaq Naxçıvanda bu, artıq 100 faizdir. Yəni bu da enerji təhlükəsizliyinə yönəlmiş bir addım idi.

Burada bir çox su və Günəş elektrik stansiyaları, modul tipli elektrik stansiyası inşa edilmişdir. Yəni enerji təhlükəsizliyi fiziki təhlükəsizlikdən sonra ikinci vacib amildir. Bu gün dediyim kimi, həm 300 meqavat gücündə istilik elektrik stansiyasının təməli qoyuldu və 50 meqavat gücündə iki Günəş elektrik stansiyasının tikintisi ilə tanış oldum.

Naxçıvanda Günəş enerjisinin potensialı çox böyükdür. Aparılan monitorinq və dəqiq təhlil əsasında Günəş elektrik enerjisinin istehsalı üçün Azərbaycan ərazisində ən əlverişli məkan Naxçıvandır. Buna görə artıq 600 hektardan çox ərazi müəyyən edildi və orada yüzlərlə meqavat gücündə Günəş elektrik stansiyaları inşa ediləcək.

Sevindirici hal ondan ibarətdir ki, bizdə bərpaolunan enerji növlərinin yaradılması ilə bir qayda olaraq, özəl sektor məşğuldur. Mənə bu gün təqdim edilən məlumat onu göstərir ki, bu layihələr iqtisadi cəhətdən, yəni gəlirlilik nöqteyi-nəzərindən investorlar üçün cəlbedicidir.

Yəni burada həm Azərbaycanda investisiya iqliminin müsbət olması, eyni zamanda, bərpaolunan enerji növlərinin inkişafına dövlət dəstəyi və bütövlükdə bizim artan potensialımız, o cümlədən ixrac imkanlarımız mühüm rol oynayır. Çünki qeyd etdiyim kimi, bu gün Naxçıvan elektrik enerjisi ilə təminat baxımından tam sığortalıdır.

Dediyim 200 meqavat generasiya gücü Naxçıvanın bugünkü tələbatından artıqdır. Amma biz gələcəyə baxmalıyıq. Naxçıvanın sürətli inkişafı davam etdiriləcək, o cümlədən Dövlət Proqramının icrası nəticəsində. Bu Proqram da mənim Sərəncamımla qəbul edilmişdir. Naxçıvandan çox böyük həcmdə elektrik enerjisinin ixracı da nəzərdə tutulacaq.

Digər vacib sahə, – yəni o sahə də bu gün səfərimin proqramında öz əksini tapmışdır, – Naxçıvanın tarixi-mədəni abidələrinin qorunmasıdır. Bildiyiniz kimi, Naxçıvan çox zəngin tarixə və mədəniyyətə, o cümlədən memarlıq mədəniyyətinə malikdir. Naxçıvan qədim Atabəylər dövlətinin paytaxtı olub və o dövrə, ondan sonrakı dövrə aid olan bir çox abidələr dünya əhəmiyyətli abidələrdir.

Möminə xatun məqbərəsinin bərpası ilə bağlı görülən işlər bu gün mənə təqdim edildi. Eyni zamanda, digər tarixi-mədəni obyektlərin konservasiyası, qorunması və bərpası nəzərdə tutulur. Möminə xatun məqbərəsinin müəllifi məşhur naxçıvanlı memar Əcəmi Naxçıvaninin şərəfinə abidə ucaldıldı. O abidənin arxasında onun ölməz əsəri Möminə xatun məqbərəsi yerləşir.

Bütün bu məsələlər böyük əhəmiyyət daşıyır. Çünki təbii ki, sosial-iqtisadi inkişaf, enerji təhlükəsizliyi vacib məsələlərdir. Ancaq bütün bu görülən işlərin təməlində bizim milli kimliyimiz dayanır, milli ruhumuz dayanır, mədəniyyətimiz, dilimiz, ədəbiyyatımız, tariximiz dayanır. Azərbaycan xalqı xoşbəxt xalqdır. Biz tariximizlə, mədəniyyətimizlə, görkəmli şəxsiyyətlərimizlə fəxr edə bilərik.

Naxçıvan, eyni zamanda, Azərbaycana bir çox görkəmli şəxsiyyətlər bəxş edib. Naxçıvan Azərbaycan xalqına dahi şəxsiyyət Heydər Əliyev kimi Ulu Öndər bəxş edib. Yəni bu bölgənin zəngin tarixi, bu bölgədə yaşayan insanların mərdliyi, doğma Vətənə bağlılığı və eyni zamanda, Naxçıvanın strateji yerləşməsi və imkanları, burada icra olunan və olunacaq layihələr bu gün təkcə Azərbaycan üçün deyil, – halbuki birinci növbədə Azərbaycan üçün, – geniş coğrafiya üçün böyük əhəmiyyət kəsb edir.

Məsələn, əgər biz nəqliyyat dəhlizlərindən danışırıqsa, bu gün təbii ki, Naxçıvanın timsalında yeni nəqliyyat damarlarını görürük. Biz bunu yaradırıq. Bunu yaratmaq üçün bir çox işlər görülüb və görüləcək. Ona görə bu məsələlərə daim diqqət göstərilir və göstəriləcək.

Bu gün, eyni zamanda, sosial təminatla əlaqədar DOST Mərkəzinin açılışını qeyd edə bilərəm. Onun yanında “ASAN xidmət” mərkəzi dayanır. O da vaxtilə mənim göstərişimlə yaradılmışdır ki, insanlara daha gözəl xidmət göstərilsin.

Yəni proqramın tərkib hissəsinə baxmaq kifayətdir ki, burada hər kəs görsün ki, Naxçıvanın inkişafı reallıqdır. Onu da əlavə edə bilərəm ki, bu yaxınlarda - bir neçə ay bundan əvvəl qəbul edilmiş kənd təsərrüfatının inkişafına dair Dövlət Proqramında da Naxçıvanın xüsusi yeri var, payı var, lazımi vəsait nəzərdə tutulub. O cümlədən kənd təsərrüfatının inkişafı üçün vacib olan amil – suvarma layihələri icra edilir. Bir çox artezian quyuları qazılacaq, müasir suvarma sistemləri quraşdırılacaq. Bu gün suvarılmayan torpaqlara su veriləcək. Beləliklə, muxtar respublikanın inkişafı daha sürətli və hərtərəfli olacaq.

 

Jurnalist: Cənab Prezident, budəfəki səfər həm də yeni reallıqlar şəraitində baş tutur. Bu reallıqlardan ən ümdəsi yəqin ki, Zəngəzur dəhlizi ilə bağlıdır. Hansı ki, müharibədən dərhal sonra Siz onun mütləq açılacağını bəyan etmişdiniz, kimin onu istəyib-istəməməsindən asılı olmayaraq. İndi Naxçıvanın dəmir yolunun və Zəngəzur dəhlizinin bərpası və açılması ilə bağlı işlər hansı mərhələdədir?

 

Prezident İlham Əliyev: Zəngəzur dəhlizinin yaradılması bildiyiniz kimi, bizim təşəbbüsümüz olub. Azərbaycanın əsas hissəsini onun ayrılmaz hissəsi olan Naxçıvanla birləşdirmək bizim çoxdankı arzumuz olub. Biz bu hədəfə doğru inamla və çox böyük məharətlə addımlayırdıq, yaxınlaşırdıq və artıq yaxınlaşmışıq.

Təbii ki, yadınızdadır, İkinci Qarabağ müharibəsinin başa çatması ilə əlaqədar üçtərəfli bəyanat imzalanmışdır - Azərbaycan Prezidenti, Rusiya Prezidenti və Ermənistanın Baş naziri. Əslində, bu, Ermənistan üçün kapitulyasiya aktı idi, çünki Ermənistan təslim oldu. O vaxt hələ işğal altında olan, - müharibə yolu ilə hələ biz o bölgələri azad etməmişdik, – Ağdam, Kəlbəcər və Laçın rayonları bir güllə atılmadan bizə qaytarıldı. Təbii ki, Ermənistan bunu könüllü etməmişdir, biz onu məcbur etdik. Kimisə müharibə şəraitində məcbur edirsənsə, deməli, həmin o tərəf kapitulyasiyaya uğrayır. Yəni bu termində hər hansı bir alçaldıcı, yaxud da ki, təhqiramiz bir məna axtarmaq lazım deyil. Bu, sadəcə olaraq, reallıqdır. Biz tarixi həm olduğu kimi bilməliyik, həm unutmamalıyıq və tarixin təhrifinə, o cəhdlərə heç vaxt imkan verməməliyik. O vaxt - noyabrın 9-da Şuşa işğaldan azad olunandan sonra Rusiya Prezidentinin vasitəsilə üçtərəfli danışıqlar gedirdi. Mən qəti təkid edirdim ki, imzalanacaq bəyanatda Azərbaycanın əsas hissəsi ilə Naxçıvan Muxtar Respublikasını birləşdirən dəhliz mütləq öz əksini tapmalıdır. Ermənistan tərəfi buna razılıq vermək istəmirdi. Ancaq onun o qədər də böyük alternativləri də yox idi. Müharibə davam etdirilsəydi, əlbəttə, biz də itkilər verəcəkdik, amma Ermənistan daha çox itki verəcəkdi. Çünki onların qoşunları demək olar ki, mühasirədə idi və onları məhv etmək faktiki olaraq tam mümkün idi. Ona görə bunu istəməsələr belə Ermənistan buna razılıq verdi və o bəyanat hamıya bəllidir, orada xüsusi bir bənd var.

Ancaq İkinci Qarabağ müharibəsindən keçən 5 il ərzində Zəngəzur dəhlizinin açılması ilə bağlı heç bir praktiki addım atılmamışdır. Dəfələrlə biz bu məsələni həm Rusiyaya, həm Ermənistana çatdırırdıq ki, vaxt gedir, bu bəyanat, onun vacib hissəsi icra edilmir və bu, dözülməz haldır. Müxtəlif vaxtlarda müxtəlif cavablar alırdıq, bu barədə çox danışmaq istəmirəm. Fakt odur ki, Ermənistan bunu hər cür uzatmağa çalışırdı. Rusiya tərəfi isə ya bunu təmin edə bilmirdi, ya da ki, hansısa başqa səbəblər var idi. Yəni fakt o idi ki, keçən ilin avqust ayına qədər məsələ dondurulmuş vəziyyətdə idi.

Amerika Birləşmiş Ştatlarında bu məsələyə yaxınlaşmağa başlayanda, - təqribən keçən ilin yaz aylarından, yazın əvvəlində başlanmış təmaslar nəticəsində artıq bu prosesə start verilmişdir, - təbii ki, Ermənistan-Azərbaycan normallaşma prosesinə öz töhfələrini verməyə çalışırdılar, buna hazır olduqlarını bildirirdilər. Təbii ki, bizim bir neçə önəmli şərtimiz var idi, o cümlədən Zəngəzur dəhlizi.

Nəticə etibarilə 2025-ci il avqustun 8-də tarixi Vaşinqton Zirvə Görüşündə bu məsələ öz həllini tapdı. TRIPP adını daşıyan bu layihənin icrasına artıq start verilmişdir. Bu yaxınlarda, üç gün bundan qabaq - avqustun 8-də Prezident Trampla söhbət əsnasında bu məsələyə də toxunuldu və hər iki tərəf əminliyini vurğuladı ki, bu önəmli nəqliyyat layihəsi mütləq və tezliklə icra ediləcək. Yəni bu, məsələnin tarixçəsidir.

Eyni zamanda, İkinci Qarabağ müharibəsi başa çatar-çatmaz biz dərhal həm dəmir yollarının, həm də avtomobil yollarının bərpasına başladıq, o cümlədən Naxçıvana doğru gedən yolların tikintisinə. Bu gün Horadiz–Ağbənd avtomobil yolu demək olar ki, hazırdır. Bir sıra xırda məsələlər qalıb. Dəmir yolunun tikintisi də sürətlə gedir. Biz bu layihəni hər an sürətləndirə bilərik. Sadəcə olaraq, Ermənistan hissəsi hazır olmadığı üçün buna lüzum görmürük. Çünki investisiyaları, sərmayələri daha vacib və təcili məsələlərin həllinə yönəltmək üçün.

Ancaq istənilən halda gələn il dəmir yolu da Ermənistan sərhədinə gəlib çatacaq. O ki qaldı, Naxçıvan dəmir yolunun tikintisinə, hazırda işlər gedir. Mənim göstərişimlə Nəqliyyat Nazirliyi bu işlə məşğuldur. Azərbaycan Dəmir Yolları Ordubad istiqamətində inşa işlərinə başlamışdır və olmayan hissələr yenidən tikiləcək. İki hissə mövcud deyildi, hər ikisi də Ermənistan sərhədinə yaxındır - biri Ordubad, ikincisi isə Sədərək rayonlarının ərazisindədir. Hər iki hissənin uzunluğu o qədər də böyük deyil, təqribən 3-5-7 kilometrdir. Qalan dəmir yolu isə prinsipcə işlək vəziyyətdədir və bu gün də ondan istifadə edilir və edilə bilər. Sadəcə olaraq, bu gün mövcud olan dəmir yolunun yükaşırma qabiliyyəti 1,5 milyon tondur. İlkin mərhələ üçün Zəngəzur dəhlizinin və ümumiyyətlə, Şərq-Qərb dəhlizinin bir qolu olan bu yolun fəaliyyətə başlaması kifayətdir. Amma bizim istəyimiz ondan ibarətdir ki, bu nəqliyyat dəhlizindən ən azı 15 milyon ton yük keçsin. Onun üçün bu gün mövcud olan dəmir yolu yenidən qurulmalıdır, reabilitasiya edilməlidir. Bu gün mənə verilən məlumat və təqdimat çox vacib idi. Mənim də göstərişlərim ondan ibarət idi ki, vaxt itirmək lazım deyil, Azərbaycan öz vəsaiti hesabına bu dəmir yolunu tam işlək və 15 milyon ton yükaşırma qabiliyyətinə malik olan vəziyyətə çatdıra bilər və çatdırmalıdır.

Onu da bildirməliyəm ki, bir çox beynəlxalq qurum, bəzi ölkələr bu yola maraq göstərir, xüsusilə Azərbaycan dəmir yollarının Naxçıvan seqmentinə. Onlardan biri Avropa İttifaqıdır. Avropa İttifaqının nümayəndələri Naxçıvana ezam edilmişdir. Burada yerlərdə vəziyyətlə tanış olmuşlar və onlar da bu dəhlizin iştirakçıları olmaq istəyirlər.

Biz prinsip etibarilə buna etiraz etmirik. Bizim mövqeyimiz ondan ibarətdir ki, Azərbaycanın əsas hissəsində yerləşən ərazilərdə Azərbaycan Dəmir Yolları artıq bütün işləri yekunlaşdırır və burada hər hansı bir xarici iştiraka ehtiyac yoxdur. O ki qaldı, Naxçıvan dəmir yolunun reabilitasiyasına, burada prinsip etibarilə beynəlxalq konsorsium yaradıla bilər. Təbii ki, nəzarət paketi Azərbaycan dövlətinə məxsus olmaq şərti ilə beynəlxalq konsorsium investorlardan ibarət ola bilər və biz buna açığıq. Olmasa da, biz özümüz bu yolu çəkəcəyik. Bizim indi hansısa maliyyə problemlərimiz yoxdur. Olsaydı belə bu önəmli layihəyə hər zaman biz vəsait tapardıq. Amma biz hesab edirik ki, bu yolu beynəlxalq aktorlar və potensial yükgöndərənlər üçün daha cəlbedici etmək məqsədilə Naxçıvan dəmir yolu layihəsi məhz dediyim kimi, bir neçə şirkətdən ibarət konsorsium tərəfindən inşa edilə bilər.

Bu məsələ ilə bağlı bir neçə ölkədən bizə müəyyən mesajlar daxil olub. Hələ ki, bu barədə danışmaq istəmirəm. Sadəcə olaraq, konseptual nöqteyi-nəzərindən bu mümkündür. Ancaq onu da mən bu gün nəqliyyat nazirinə və Dəmir Yolu İdarəsinin rəisinə dedim, biz əlbəttə ki, buna açığıq, amma vaxt itirmək istəmirik. Çünki cənab Prezident Trampla son söhbət zamanı aydın oldu ki, Ermənistan ərazisində dəmir yolunun tikintisi bu il başlanmalıdır, orada cəmi 42 kilometr yoldur.

Naxçıvan ərazisində isə yeni texniki-iqtisadi əsaslandırma əsasında, - çünki tamamilə yeni texniki-iqtisadi əsaslandırma işlənilib, - yolun uzunluğu 194 kilometr olacaq. Əvvəllər daha qısa idi. Nə üçün daha uzundur? Çünki əvvəllər döngələr daha qısa idi və o xətti biz əsas götürsək, əgər tam necə var idi elə bərpa etsək, bu, 15 milyon ton yükü qaldıra bilməz. Ona görə yol daha uzun olacaq - 194 kilometr. Biz vaxt itirə bilmərik. Bizim vəsaitimiz də var bu il və gələn il. Ona görə yəqin ki, mənim sözlərim müxtəlif ünvanlara da çatacaq. Əgər kimsə bu layihədə iştirak etmək istəyirsə, vaxt itirməsin və tezliklə bizimlə artıq razılaşmaya gəlsin. Çünki bəzi bürokratik əngəllər, məsələlərin uzadılması, yəni bu bizim, Azərbaycanın üsuli-idarəsi deyil. Biz məsələləri müəyyənləşdiririk, qərar qəbul edirik, dərhal bunun icrasına başlayırıq.

Bu yolun əhəmiyyəti dediyim kimi, təkcə Azərbaycan üçün yox, geniş coğrafiya üçün olacaq. Çünki qeyd etdiyim kimi, bu, Şərq-Qərb nəqliyyat dəhlizinin bir qolu olacaq. Eyni zamanda, Şimal-Cənub nəqliyyat dəhlizinin bir qolu olacaq. Çünki bu gün Şimal-Cənub nəqliyyat dəhlizi deyəndə adətən Rusiya-Azərbaycan-İran, yəni Astaraya keçid, Astara-Rəşt İran ərazisində layihə nəzərdə tutulur. Layihənin icrası bildiyimə görə, ya başlayıb, ya da ki, başlayacaq. Hər halda Azərbaycan ərazisində bu layihə hazırdır. Amma Zəngəzur dəhlizi açılandan sonra artıq Azərbaycandan İrana ikinci dəmir yolu xətti açılacaqdır. Məhz Zəngəzur dəhlizindən Naxçıvana girərək və Culfa dəmiryol məntəqəsindən İrana dəmir yolu var. Yəni bu layihə daha tez reallaşa bilər. Şimal-Cənub nəqliyyat dəhlizi Fars körfəzinə istiqamətləndirilir. Oradan o bölgəyə yaxın olan, məsələn, Pakistana uzana bilər. Yəni bu, çox önəmli bir nəqliyyat layihəsi olacaqdır və bunun mərkəzində Naxçıvan dayanır.

Ona görə bu gün strateji nöqteyi-nəzərindən, bundan əvvəl dediyim amillərlə yanaşı, bu amil də çox önəmli rol oynayır. Əlbəttə ki, buradan keçən tutaq ki, 15 milyon ton, bəlkə daha çox yük daha böyük canlanmaya gətirib çıxaracaq. Daha çox iş yerləri açılacaq, iqtisadi fəallıq artacaq və Naxçıvan deyə bilərəm ki, əvəzolunmaz nəqliyyat mərkəzlərinin birinə çevriləcəkdir. Bu, tam mümkündür.

Hamımız yaxşı bilirik, dəfələrlə bu barədə danışmışıq, ölkəmizin açıq dənizlərə çıxışı yoxdur, okeanlara çıxışı yoxdur. Amma bu gün Avrasiya nəqliyyat dəhlizlərinin icrası məsələləri müzakirə olunanda bizi “bypass” etmək, bizdən yan keçmək mümkün deyil. Bax, Naxçıvanın da eyni gələcəyi olacaqdır və əlbəttə ki, bu bizə həm iqtisadi, həm başqa dividendlər gətirəcək.

Jurnalist: Cənab Prezident, bu məsələyə artıq qismən toxundunuz. Naxçıvanın enerji təminatı və enerji təhlükəsizliyi ilə bağlı ardıcıl tədbirlər həyata keçirilir. Ötən il İğdır-Naxçıvan qaz boru xəttinin istismara verilməsi, həmçinin Naxçıvanın yaşıl enerji potensialının reallaşdırılması istiqamətində addımları xüsusilə qeyd edə bilərik. Ümumilikdə cari vəziyyəti və perspektivləri necə qiymətləndirmək olar? Biz Naxçıvanda da xarici investisiyaları görə bilərikmi? Bu istiqamətdə.

Prezident İlham Əliyev: Bəli, mütləq, mütləq, bu olacaq. Artıq bizə bir çox yerlərdən belə təkliflər daxil olur. Həm Azərbaycanın əsas hissəsində, həm Xəzər dənizində, eyni zamanda, bildiyiniz kimi, işğaldan azad edilmiş ərazilərdə artıq konkret layihələrə start verildi. Bəziləri artıq istismara da verilmişdir, bəziləri icra edilir. O cümlədən Naxçıvan Muxtar Respublikasının Günəş potensialını və xüsusilə su potensialını nəzərə alaraq burada daha böyük işlər də görüləcəkdir. Misal üçün, gündəlikdə olan məsələlərdən biri Ordubad rayonunun Tivi kəndindəki 15 meqavatdan bir qədər çox gücdə su elektrik stansiyasının layihəsidir. Bu stansiyanın davam etdirilməsi üçün də biz vəsait ayıracağıq. Yerli investorlar qeyd etdiyim kimi, 50 meqavatlıq Günəş elektrik stansiyaları inşa edirlər. Xarici investorlar da maraq göstərirlər.

Mən hesab edirəm ki, təkcə Günəş elektrik enerjisinin istehsalı Naxçıvanda təqribən ən azı 500 meqavat ola bilər, ən azı. Ola bilər 1000 meqavat da olsun. Burada əsas məsələ bunun ixrac imkanlarıdır. Bunun üçün, əlbəttə ki, aidiyyəti ölkələrin qurumları ilə danışıqlar aparılmalıdır və aparılır. Eyni zamanda, ötürücü xətlərin imkanlarını genişləndirməliyik. Çünki təbii ki, bu gün həm İrana, həm Türkiyəyə Naxçıvandan da elektrik xətləri var, ancaq onların imkanı bir qədər məhduddur. Yəni 500 meqavat, hətta 1000 meqavat elektrik enerjisini ixrac etmək üçün burada təbii ki, hələlik iki istiqamət var: biri Türkiyə, biri İran. Amma gələcəkdə bu, Avropa da ola bilər.

Ona görə Zəngəzur dəhlizini konkret layihələrlə təmin etməyimiz daha geniş məna daşıyır. Təbii ki, Zəngəzur dəhlizini - bu ideyanı və bu təşəbbüsü biz irəli sürəndə, ilk növbədə nəqliyyat seqmenti nəzərdə tutulurdu. Amma biz bu gün buna daha geniş baxırıq. Misal üçün, Azərbaycanın əsas hissəsindən Naxçıvana Ermənistan ərazisindən elektrik xətlərinin çəkilməsi layihəsi bizdə hazırdır. İşğaldan azad edilmiş Cəbrayıl rayonunda çox böyük yarımstansiya inşa olunmuşdur. O yarımstansiyanın əsas funksiyası ötürücü fəaliyyətdir. Yəni belə yarımstansiyalara çevirici yarımstansiyalar deyirlər. Bu, daxili təminat üçün yox, yəni böyük enerji həcmlərinin ötürülməsi üçün tikilib. O hazırdır. O, məhz Zəngəzur elektrik dəhlizi üçün tikilmişdir.

Ermənistan ərazisində bizim mütəxəssislər tərəfindən aparılan təhlil nəticəsində hətta yerlər də müəyyən edildi - harada elektrik dirəkləri quraşdırılmalıdır. Ümid edirəm ki, Ermənistan tərəfi də bu məsələni uzatmayacaq. Çünki bu, birinci onların özlərinə lazım ola bilər. Çünki onların bu gün əsas enerji mənbəyi atom elektrik stansiyasıdır. Onun da idarəetməsi onların əlində deyil. Bu birincisi. İkincisi, bu stansiya köhnəlib və bütün bölgə üçün təhlükə mənbəyidir. Dəfələrlə Azərbaycan və Türkiyə müxtəlif beynəlxalq platformalarda bu məsələ ilə bağlı öz narahatlıqlarını ifadə ediblər. O stansiyanın ömrünün uzadılması sonsuz proses ola bilməz, gec-tez bağlanmalıdır. Təbii ki, o bağlanarsa, Ermənistan tamamilə enerji böhranına yuvarlanacaq. Ona görə, necə deyərlər, bir əlavə mənbənin olması ancaq xeyir gətirə bilər.

Məsələn, bu gün bizim enerji xətlərimiz Rusiya ilə, İranla, Gürcüstanla, Gürcüstan vasitəsilə Türkiyə ilə birləşdirilib. Ona görə Ermənistan ərazisindən Naxçıvana, ondan sonra Türkiyəyə və Avropaya uzanacaq enerji dəhlizi, eyni zamanda, Ermənistanın enerjisisteminin ayaqda qalmasına, - əgər böhran yaranarsa, - imkan yaradacaq. Ona görə biz bunu nə qədər tez icra etsək, o qədər yaxşıdır. Təbii ki, indi siz də yaxşı bilirsiniz, biz bu son beş ildə Kəlbəcər dağlarında, 3500 metr yüksəkliklərdə qarın içində dirəklər quraşdırmışıq. Yəni əgər biz bu layihəni icra etməli olsaq, bu, maksimum 6 ay çəkər.

Amma Ermənistan təbii ki, özü bunu etməlidir. Ona görə hesab edirəm ki, bu məsələyə tezliklə aydınlıq gətirilməlidir. Bu, Zəngəzur dəhlizinin, TRIPP-in ayrılmaz hissəsi olacaq. Çünki bu layihə təkcə dəmir yolu, avtomobil yolu deyil. Hətta buradan fiber-optik kabel, ondan sonra elektrik xətləri, gələcəkdə əgər ehtiyac olarsa, neft-qaz kəmərləri də keçə bilər.

Çünki nə qədər çox alternativlər olsa, hamı üçün o qədər də yaxşıdır. Ona görə Naxçıvanın enerji təhlükəsizliyi ilə əlaqədar suala cavab verərək, həm də əvvəl dediyim sözlərə qayıtmaq istəyirəm ki, burada tam dayanıqlı və sığortalı enerji sistemi yaradılır, faktiki olaraq yaradılıb, amma biz bunu daha da təkmilləşdiririk. Biz, əlbəttə ki, ixrac imkanlarını, o cümlədən Naxçıvan ərazisindən genişləndirməliyik.

Yenə də deyirəm, yerləşdiyimiz bölgədə bizdən başqa bu qədər enerji ilə, istər neft-qaz, istər elektrik enerjisi ilə təmin olunan ikinci ölkə yoxdur. Qonşu ölkələrə ixrac imkanlarımızı genişləndirərək biz, eyni zamanda, Avropa bazarına da çıxacağıq. Çünki biz indi Avropaya neftimizlə, qazımızla çıxmışıq. Ancaq biz elektrik enerjisi ilə də çıxmaq istəyirik.

Bu gün yeganə marşrut Gürcüstan, Türkiyə, ondan sonra Avropa marşrutudur. Bunu biz genişləndirməliyik. O cümlədən Qara dəniz enerji kabelinin layihəsinin texniki-iqtisadi əsaslandırılması hazırdır. Amma ikinci xətt olsa, bu ancaq bizim gücümüzü artıracaq. Özü də yəqin ki, siz də xatırlayırsınız, hələ 2024-cü ilin noyabrında COP29 zamanı Qazaxıstan, Özbəkistan prezidentləri və mən Xəzərin dibi ilə elektrik kabelinin çəkilişini razılaşdırdıq, saziş imzaladıq. Yəni ona da biz hazır olmalıyıq.

Azərbaycan həm elektrik enerjisini istehsal edən, qəbul edən, ötürən və ixrac edən ölkə kimi özünü göstərəcək. Yəni bizim strateji baxışlarımız və planlarımız bundan ibarətdir. Yenə də deyirəm, bu planlar bizim bütün həndəvərimizdə yerləşən ölkələrin maraqlarına cavab verir. Sadəcə olaraq, burada koordinasiya işləri düzgün səviyyədə, lazımi səviyyədə aparılmalıdır və danışıqlar sürətləndirilməlidir. Deyə bilərəm ki, bu gün həm Türkiyə ilə, həm İranla bu barədə danışıqlar aparılır. Hələ ki, bir şey demək tezdir. O ki qaldı, Ermənistana, yenə də demək istəyirəm, Ermənistan ərazisində enerji dəhlizi nə qədər tez yaranarsa, o qədər də TRIPP üçün və bütün bölgə üçün yaxşı olar.

Jurnalist: Cənab Prezident, ayrı-ayrı istiqamətlər üzrə görülən və görüləcək işlərə toxundunuz. Ümumilikdə bilmək istərdik, Naxçıvanın inkişafı ilə bağlı, - yəqin ki, bu sualın cavabını Naxçıvanda da böyük maraqla gözləyirlər, - yanaşma, strateji baxış və planlar nədən ibarətdir?

Prezident İlham Əliyev: Qeyd etdiyim kimi, vacib olan məsələlər təhlükəsizlik məsələləri idi, bu həll olundu. Enerji təhlükəsizliyi idi, Naxçıvan Muxtar Respublikası üçün bu, həll olundu. İndi söhbət gedir ki, artıq Naxçıvan enerjinin ixracı ilə məşğul olacaq.

İşsizliklə bağlı görülən tədbirlər. Xüsusilə qeyd etdiyim kimi, Naxçıvan Sənaye Parkının yaradılması buna böyük təkan verəcək. Naxçıvanda müasir sənaye komplekslərinin yaradılması nəzərdə tutulur. Sosial infrastrukturun yaradılması, bərpası nəzərdə tutulur. Mənə verilən məlumata görə, uşaq bağçalarının tikintisinə, təmirinə ehtiyac var, bunu biz edəcəyik.

Naxçıvan şəhərinin nəqliyyat problemləri həll olundu. Bu gün yeni elektrik avtobuslarının təqdimatı oldu və artıq onlar, yəqin ki, sabahdan xəttə buraxılacaq. Köhnə avtobuslar tamamilə sıradan çıxarılıb və bu yaşıl rəngli avtobusları biz Bakı küçələrində də tez-tez görürük. Daha çox görəcəyik, çünki onların faiz nisbəti dizel avtobuslarla müqayisədə daha da artır. Naxçıvan şəhəri üçün bu məsələ həll olundu.

Bilirəm ki, şəhərlərarası, rayonlararası nəqliyyatda problem var. Göstəriş verildi ki, 217 müasir rayonlararası avtobus alınsın, bu il və gələn il marşruta buraxılsın.

Naxçıvan Muxtar Respublikasının yol infrastrukturuna da vaxtilə böyük vəsait qoyulmuşdur. Yolları siz də gördünüz, yaxşı vəziyyətdədir. Amma kənd yolları var, yenə də hələ nasaz vəziyyətdə yollar var və hesablamalar aparılıb, təqribən 420 kilometr uzunluğunda müxtəlif kateqoriyalı yolların həm çəkilişi, həm əsaslı təmiri nəzərdə tutulur. Bu 26 yaşayış məntəqəsindəki əhalinin sayı təxminən 160 min nəfərdir. Bu məsələ öz həllini tapacaq.

Ordubad rayonunda su elektrik stansiyasının tikintisi nəzərdə tutulur. Bildiyiniz kimi, bu yaxınlarda bütövlükdə Naxçıvanın inkişafına dair Dövlət Proqramı qəbul edilmişdir, ondan sonra suvarma ilə bağlı tədbirlər planı tərtib olunmuşdur. Mən buraya böyük heyət ezam etdim, bütün məsələlər təhlil olundu və işlərə başlanıldı.

Bu ilin may ayında kənd təsərrüfatının inkişafı ilə bağlı qəbul edilmiş Dövlət Proqramında Naxçıvana aid xüsusi bir hissə var və bu göstərişlər verildi. Yəni bununla yanaşı, əlavə tədbirlərin görülməsi üçün sabah mənim tərəfimdən növbəti Sərəncam imzalanacaq. Bu, çox böyük maliyyətutumlu Sərəncam olacaq, orada konkret layihələr göstəriləcək. Əlbəttə, lazımi nəzarət də təmin ediləcək ki, burada işlər daha da sürətlə getsin.

Bütövlükdə bunu mən artıq həm bəyan etmişdim və həm də biz bunu artıq strukturlaşdırdıq ki, Naxçıvan, azad olunmuş ərazilər - Şərqi Zəngəzur, Qarabağ vahid konsepsiya əsasında inkişaf etməlidir. Məsələn, azad edilmiş bütün ərazilərdə şəhərlərin Baş planları təsdiqləndi. Mən göstəriş verdim ki, Naxçıvan şəhərinin də Baş planı işlənilsin, hazırlansın, - bu gün mənə təqdim edilmişdir, - şəhərin inkişafı, müasir infrastrukturun yaradılması ilə bağlı əlavə tədbirlər görülsün.

Naxçıvanın turizm potensialı çox zəngindir: həm tarixi abidələri, həm gözəl təbiəti, təmiz havası və mənzərəli yerləri var. Ancaq əfsuslar olsun ki, mehmanxanaların az olması və o qədər də səviyyəli olmaması turizmin inkişafını əngəlləyir. Bu gün şəhərin mərkəzində beşulduzlu yeni mehmanxananın təməli qoyuldu və yəqin ki, təqribən 2028-ci ildə hazır olacaq.

Yəni dövlət tərəfindən Naxçıvan Muxtar Respublikasının inkişafına nə lazımdırsa, o da bu günə qədər edilib və ediləcək. Naxçıvanda son 20 il ərzində bütün tikintilər dövlət büdcəsindən maliyyələşdirilib. Hər il Azərbaycan dövlət büdcəsindən Naxçıvan Muxtar Respublikasının dövlət büdcəsinə yüz milyonlarla manat vəsait ayrılır. Yəni bu olmasaydı, təbii ki, biz bugünkü inkişaf edən və abad Naxçıvanı da görə bilməzdik.

Ancaq biz hər zaman daha yaxşısını arzulayırıq, daha yaxşısını istəyirik. Nəzərə alsaq ki, Qarabağ, Şərqi Zəngəzur demək olar ki, sıfırdan qurulur və Zəngilan rayonu ilə Ordubad rayonu arasında məsafə cəmi 42 kilometrdir. Bu, faktiki olaraq vahid bir məkandır, tarixən də belə olub. Zəngəzur, Naxçıvan, Qarabağ vahid məkan olub və insanların da miqrasiyası əsrlər boyu olub. Ona görə bu böyük coğrafiyada qohum-əqrəbalar da çoxdur. Ona görə biz bunu vahid, nümunəvi bir inkişaf diyarı kimi nəzərdə tuturuq.

Qarabağ və Şərqi Zəngəzur yaşıl enerji zonası elan edilib, Naxçıvan da yaşıl enerji zonasıdır. Bu gün burada istehsal olunan enerjinin əksəriyyəti bərpaolunan enerji hesabınadır. Biz artıq 250 meqavatlıq iki batareya saxlanc qurğusunu yaratmışıq. Mən göstəriş verdim ki, Naxçıvanda da birinci mərhələdə ən azı 100 meqavatlıq batareya saxlanc qurğusu qurulsun. Çünki burada da bərpaolunan enerji - Günəş və su elektrik stansiyaları işləyir. Ona görə bu enerjiləri yığmaq üçün gərək bu müasir texnologiyalardan istifadə edək.

Bütün bu işlər artıq sistemli şəkildə davam edir. Əgər biz ölkəmizin coğrafi yerləşməsini götürsək görərik ki, hər bir bölgə üçün xüsusi bir inkişaf planı var. Hər bir iqtisadi bölgəmiz uğurla inkişaf edir və bu, ölkəmizin ümumi inkişafını təmin edir.

Ona görə planlar böyükdür və bu planların icrası ilə bağlı məndə heç bir şübhə yoxdur. Çünki güclü iradə var, maliyyə resurslarımız da var, heç kimdən də asılı deyilik. Naxçıvanda Qarabağ və Şərqi Zəngəzurdakı kimi idarəetmə üsuli-idarəsini yaratmaqla faktiki olaraq biz bu üç bölgəni inzibati nöqteyi-nəzərindən də birləşdiririk. Təbii ki, Naxçıvan Muxtar Respublikasının muxtar respublika statusu qalmaq şərti ilə, ancaq idarəetmə qaydaları təkmilləşməlidir.

Biz Qarabağda və Şərqi Zəngəzurda yeni idarəetmə sisteminin üstünlüklərini gördük. Əminəm ki, artıq orada yaşayan 90 mindən çox insan da bunu görür. Eyni idarəetmə - Prezidentin xüsusi nümayəndəliyi Naxçıvanda da tətbiq olundu. Beləliklə, kadr islahatları ilə paralel olaraq, bu struktur islahatları da, əlbəttə, əsas hədəfə istiqamətlənmiş bir yanaşmadır ki, bu bölgə, bu qədim diyar daim inkişaf etsin, insanlar burada rahat, təhlükəsizlik şəraitində yaşasınlar, firavan yaşasınlar.

Jurnalist: Vaxt ayırdığınız üçün çox minnətdaram.

Prezident İlham Əliyev: Sağ olun. 

2026-08-12 10:38:00
637 baxış

Digər xəbərlər

Страницы большой жизни

Пограничник - это не просто служба солдата, сержанта, офицера, генерала. Пограничник - это образ жизни: нелегкой, трудной, суровой, необычной, необходимой, нужной, к тому же почетной. Генерал-майора Мустафу Джафаровича Насирова знаю многие годы за время его службы в пограничных войсках. Родился он в семье служащего 25 октября 1921 года в г.Дербенте. Мустафа Джафарович, окончив Дербентское педагогическое училище, в 1938 году поступил в 2-годичный институт и с 1940 года работал учителем, а затем завучем Сабнавинской неполной средней школы. Службу в армии начал солдатом под Москвой в январе 1942 года и ушел в отставку генерал-майором спустя 45 лет, в мае 1987 года. О Насирове М.Д. написано немало книг и статей. Документальная повесть “Семь листков из древа жизни” выдержала три издания. Впервые она была издана отдельной книгой на азербайджанском языке в 1984 г. На русском языке в журнальном варианте была опубликована в № 1 журнала “Литературный Азербайджан” за 1987 г., а в 1988 г. отдельной книгой на русском языке. По сценарию этой же повести снят художественный фильм “На родных берегах”. Но в то время  очень многое, и в том числе служебная деятельность генерал-майора Насирова была засекречена. В этой статье я постараюсь коротко описать штрихи из его служебной деятельности, о которых ранее не было публикаций. В июле 1943 года, пройдя трехлетнюю программу за девять месяцев, в соответствии с требованиями  военного времени, Саратовского военного пограничного училища, он стал офицером, и с этого момента началась его командная деятельность в пограничных войсках. И началась она в Киргизском округе, в горах Памира. В марте 1947 г., вопреки всяким ожиданиям, был назначен военным комендантом г.Фрунзе по войскам НКВД. Воспользовавшись этим, он поступил экстерном в Киргизский государственный педагогический институт и окончил его Полный курс в июле 1948 года. В том же году был направлен в военную академию МГБ и по окончании ее начал службу заместителем начальника отдела боевой подготовки в штабе Азербайджанского пограничного округа КГБ СССР. Будучи в округе одним из пяти офицеров с высшим военным образованием и человеком с творческими наклонностями, он быстро обнаружил, что в системе боевой подготовки пограничных войск слишком многое копируется из сухопутных войск Советской Армии без учета специфики и основного предназначения пограничных войск. Уже в эти годы, как отмечено в Азербайджанской Советской Энциклопедии, был опубликован ряд его материалов по вопросам совершенствования системы боевой подготовки и пограничной службы. В скором времени он был назначен начальником штаба Пришибского пограничного отряда (ПОГО), начальником Нефтчалинского, а затем и начальником Нахичеванского ПОГО. Следует отметить, что Насиров М.Д. был первым и единственным азербайджанцем, выдвинутым на столь ответственные посты в пограничных войсках КГБ СССР. Особенно ярко проявилась его командирская деятельность в Нахичеванском ПОГО, которым он командовал с сентября 1962 г. по октябрь 1968 г. Анализируя состояние охраны границы, он пришел к выводу о необходимости введения новых положений, новых форм и методов охраны границы, в соответствии с возможностями, поступающих в войска новых технических средств охраны границы, вопреки сопротивлению тех, кто считал их рискованным. Он один за другим проводил эксперименты, учения, показательные занятия в присутствии ответственных офицеров старших штабов и управлений, добивался публикаций в общесоюзном ведомственном журнале "Пограничник", в том числе “Секретном сборнике статей” этого же журнала, а также в окружной газете, доказывая не безынтересность своих нововведений.  12 ДЕКАБРЯ 1963 г. В окружной газете появилась статья “на верном пути”, посвященная опыту работы начальника нахичеванского пого. В ней, в частности указывалось: “С того дня, как подполковник насиров стал во главе большого пограничного коллектива, прошло чуть больше года. Часть добилась определенных успехов на пути повышения бдительности и боеготовности. Ее ратные дела отмечены переходящим красным знаменем цк кп азербайджана. Вырос авторитет и уважение к командиру. Воины избрали мустафу джафаровича депутатом верховного совета республики”. После нескольких месяцев командования отрядом Насиров М.Д. был назначен пограничным комиссаром СССР по Нахичеванскому и Джульфинскому участкам, а еще через 2 месяца пограничным уполномоченным СССР по совместно с Ираном строительству обоих - Араксинского и Мильско-Муганского гидросооружений, на пограничной с капиталистической страной реке. К тому же это был период разгара “холодной войны” со всеми вытекающими отсюда трудностями. Это был единственный в истории СССР случай. Зная, насколько важно строительство гидросооружений не только для Нахичеванской Республики, он трудился, не зная ни сна, ни отдыха. Абсолютная истина, что ни на одного начальника отряда до и после него одновременно не возлагались три такие ответственные должностные обязанности, к тому же с одним окладом. Относясь с любовью к своему народу, он проявлял гибкость и смелость, чтобы облегчить бремя многочисленных ограничений жестких правил пограничного режима и режима границы, содействовал улучшению условий жизни и хозяйственной деятельности населения.Не случайно в 40 годовщину нахичеванской автономной республики мустафа джафарович указом президиума верховного совета азербайджанской республики от 14 октября 1964 г. был награжден почетной грамотой” за заслуги в развитии экономики и культуры нахичеванской автономной республики. он дважды избирался депутатом верховного совета, неоднократно награждался почетными грамотами президиума верховного совета нахичеванской автономной  республики, а 19 декабря 1967 года был удостоен ордена красного знамени, что являлось редким явлением в мирное время. 70-е годы за всю историю Советского Азербайджана отличались резкой активизацией военно-патриотического воспитания молодежи, популяризацией военной службы, офицерской профессии, широкой и крупномасштабной подготовки национальных военных кадров. И все это, и многое другое делалось по инициативе, настойчивости, мудрой и смелой политике тогдашнего Первого секретаря ЦК КП Азербайджана Гейдара Алирза оглы Алиева. Впервые на высокие воинские должности были выдвинуты азербайджанцы, в частности, первым заместителем командующего Бакинским округом ПВО был назначен генерал-полковник Т.Я.Агагусейнов, командующим зенитно-ракетными войсками этого же округа - генерал-лейтенант Д.Г.Расулбеков, командующим Каспийской флотилией - вице-адмирал Г.Г.Касум- беков, начальником Бакинского высшего командного общевойскового училища - генерал-лейтенант В.Э.Баршатлы. Впервые в званиях генерал-лейтенанта оказались председатель КГБ З.М.Юсиф-заде и военком республики Касумов М.М. В ноябре 1968 г. Насиров был назначен заместителем начальника Оперативно-войскового отдела (ОВО) КЗакПО (Краснознаменный Закавказский Пограничный округ) КГБ СССР в г.Баку по руководству оперативно-служебной деятельностью пограничных войск на азербайджанском участке государственной границы, а в декабре 1972 г. заместителем начальника войск КЗакПО КГБ СССР, начальником ОВО в г.Баку и в 1974 г. получил звание генерал-майора. Масштабы деятельности Насирова, возросшие тесные связи с руководством партийных советских органов более чем 20 пограничных районов, резко расширили возможности по выдвижению национальных кадров в пограничных войсках, принятию активного участия в общественно-политической жизни республики. К 55-ой годовщине октября в пограничных войсках не было ни одного азербайджанца в звании полковника, на должностях комендантов пограничных участков, командиров частей, аппарате управления войск округа. К 70-й годовщине октября их оказалось десятки. При поддержке и помощи руководства республики ему удалось развернуть большое строительство жилых, служебных зданий, оздоровительных и спортивных комплексов, целых военных городков в Садараке, Шаруре, Нахичевани, Пришибе, Ленкоране, Мардакянах, Баку и т.д., которые ныне очень пригодились пограничным войскам независимой Азербайджанской Республики. В эти годы широкой и масштабной оказалась и его творческая деятельность. Писатель Александр Авдеенко в своей книге “Граница”, изданной тиражом 100 000 экземпляров (Издательство “Советская Россия”, Москва, 1977), пишет: “Истинно пограничная память у Насирова. Есть в нем еще одна особенность, которую так ценят на границе: творческая одержимость. Он был неутомимым искателем всевозможных новинок, облегчающих борьбу с нарушителями. Таким и остался. Он, как отличный шахматист, умеет думать за противника. Угадывает, упреждает хитроумные его ходы” (стр. 184). Мустафу Джафаровича отличают исключительная принципиальность и честность, о чем я знаю из многочисленных публикаций, теле- и радиопередач. Когда его единственного сына в 1981 году направляли в Афганистан, он не обратился ни к кому из своих многочисленных высокопоставленных знакомых и друзей в республике, в КГБ СССР, и его сын - Элыпад, отслужив установленный срок, вернулся с наградой, как и тысячи других, вовлеченных в эту авантюру. Об этих качествах Насирова М.Д. говорит и его избрание еще за 2 месяца до выхода в отставку на общественную должность председателя впервые созданного Азербайджанского Совета ветеранов войны, труда и Вооруженных сил. Активностью, настойчивостью, решительностью, честностью, любовью к народу отличалась его служебная работа по руководству оперативно-служебной деятельностью пограничных войск в Азербайджане. Известно, что по Закону о прохождении военной службы того времени генерал-майоры, генерал-лейтенанты могли служить до 55-летнего возраста. Военный Совет пограничных войск страны дважды по пять лет продлил ему прохождение службы. Он был единственным генералом в пограничных войсках (кроме командующего пограничными войсками страны), прослужившим в войсках до 65-летнего возраста. Именно в те годы он был назначен “Старшим пограничным представителем Погранкомиссарского аппарата Союза Советских Социалистических Республик на границе СССР с Шахиншахским правительством Ирана”. Затем направлен на учебу на “Высшие академические курсы усовершенствования руководящего состава при Военной Академии Генерального штаба ВС СССР”. Трижды приказом Председателя КГБ СССР он назначался председателем Государственной экзаменационной комиссии по выпуску Московского и Алмаатинского высших командных пограничных училищ. За эти же годы он четырежды избирался депутатом Верховного Совета Азербайджанской Республики, членом Президиума Верховного Совета, был награжден орденами Трудового Красного Знамени, Отечественной войны I степени. Ему было присвоено звание “Почетный сотрудник госбезопасности СССР”, почетные звания “Заслуженный юрист” и “Заслуженный пропагандист Азербайджанской Республики”. Во всем этом огромную роль сыграли забота и внимание руководителя нашей республики Г.А.Алиева к проблемам границы - основе безопасности страны. Даже спустя пять лет после ухода Насирова в отставку руководство КЗакПО и ГУПВ страны в своих поздравительных адресах к 70-летию М.Д.Насирова высоко ценили его заслуги, выразили благодарность и признательность. В частности в нем указано: “Вас, Мустафа Джафарович, помнят и высоко ценят тысячи офицеров границы как прекрасного руководителя и старшего начальника, высокоэрудированного специалиста и принципиального офицера, душевного человека и замечательного товарища”. Именно таким я знал все годы Мустафу Джафар оглы, истинного патриота, нашего уважаемого аксакала. Уважаемый Мустафа муаллим! В канун Вашего 80-летия от всей души желаю Вам крепкого здоровья, долголетия, счастья и благополучия. Выражаю Вам свою признательность и благодарность. Много раз мне приходилось беседовать с одним из старейших ветеранов капитаном 1 ранга в отставке Александром Александровичем Гритченко, который  с особой теплотой вспоминая о первом председетеле Азербайджанской Республиканской Организации ветеранов войны, генерал-майор Мустафе Джафаровиче Насирове и моя душа с каждым разом заполнялась огромной гордостью за этого прекрасного человека. И передо мной встает его образ. Не раз мне довелось побывать на азербайджанской границе. А в тот день выпало счастье встретиться с заместителем начальника войск Закавказского пограничного округа генерал-майором Мустафой Джафар оглы Насировым. Мы вышли на горную тропу рано утром. Солнце еще только выползало из-за гор, и в ущелье было чертовски темно и холодно. Солнце здесь не бывало от сотворения “щели”, как на пограничном языке называется ущелье. Стуча сапогами и ботинками по скользским камням, вместе с генералом Насировым мы брели вдоль пересохшего ручья, пока обломок скалы намертво не перегородил нам “щель”. Дальше тропы не было. Тут мы осознали, что ее вообще нет, этой тропы. Есть только направление, в котором следует двигаться. А уж как двигаться, это дело каждого из нас. Только надо иметь талант, умение и смелость. - Ползем наверх, - произнес начальник погранотряда. И мы начали штурм скалы. Наверху был каменистый мертвый склон, длинный и такой крутизны, что, казалось, он вел прямо на небо. И горы были такие же мертвые и каменистые. Впрочем, все было именно таким и должно было быть в этот час: раскаленная как сковородка под ногами, и между ними мы пятеро, генерал, майор, сержант и я, которые жарились в собственном соку... Хотелось остановиться, передохнуть, но пограничники и я вместе с А.Гритченкор шагали и шагали вперед с неукоснительной точностью заданного ритма - шаг их был не широк и не быстр, но казалось, что так они могут идти сколько угодно. И не было силы, которая могла бы помешать им. Это был знаменитый “пограничный шаг”. И генерал Насиров легко, твердой поступью, преодолевал один барьер за другим. Но вот подошло время остановиться. И невольно зашел оживленный разговор и А.Гритченко, переводя дыхание, произнес: -  Тяжелая у вас служба. Неспокойная... Пыль, горы... А что все-таки самое трудное? - Жара, конечно, - ответил начальник заставы. Сейчас еще ничего, только тридцать пять. Через неделю будет за сорок. Даже ночью. - Нет у нас самого трудного, - высказался один из офицеров, - Год прослужишь - ко всему солдат привыкает. Служба как служба. Теперь пришла очередь отвечать генерал-майору Насирову. - Нет, конечно, есть у нас “самое трудное” - отдаленность от центров. Отсюда идет оно, самое трудное... Дети живут где- то далеко от тебя - школы при заставе, сами понимаете, нет. Жена все чаще твердит: “Должна же я когда-то работать по специальности. Попробуй возрази... И солдат видит каждый день одно и тоже - те же горы, те же лица. Нет разнообразия. А ведь оно бодрит... Но у трудностей одна собственность - они создают самые крепкие коллективы. Как ни парадоксально, самый тяжелый для пограничника день службы - последний. В этот день и слезы не редкость. И снова мы идем, припадая к земле и вздымая пыльные облака. Может, километр, может, два. Все вверх и вверх. Расстояние для нас больше не существует, есть только усталость, пыль и желание остановиться и выпрямиться. Когда же он кончится - этот подъем. Теперь мы шагали над “щелью” по узкому каменному карнизу и ощущали, как ноги сами старались сделать шаг вверх по склону. Иногда солдатский сапог или ботинок натыкался на камень, который, постукивая, летел куда-то вниз, куда человеку городскому лучше не смотреть. И вот прямо над нашими головами проходила линия границы... Между нами и ею - неодолимая каменная стена, стометровый природный барьер, доступный разве что пугливым и быстрым зверям. А человеку тут вроде бы делать нечего. И все же это граница, ворота в наш дом. - Трава примята, - замечает сержант, нагибаясь над травой, прибитой зверем. - Должно быть, молодая коза... Разрешите посмотреть, товарищ генерал? Граница есть граница. Все под наблюдением. Не понятно что - выясни. И сержант поднялся еще выше. -  Оттуда, с хребта мир - как с самолета, - замечает начальник заставы. -  А сержант, он что - альпинист? -  Да нет... - такой же, как все. Такой, как все. И родился мой второй вопрос: какой он, сегодняшний пограничник. - Обыкновенный парень, - ответил генерал Насиров. - Окончил среднюю школу. До призыва работал где-то на производстве или в селе. Любит свою службу и гордится ею. Начальник пограничного отряда: - Я бы добавил, что он еще не постиг всех премудростей жизни... Конечно, далеко не постиг, потому, что в нем еще немало детства, хотя образован он лучше, чем его предшественники. Внешне он - крепкий, загорелый. Обязательно спортсмен. Предпочитает волейбол, гимнастику, штангу, турник. Верный товарищ, хотя и сдержан в чувствах. Любит писать письма. И если бы ему дать два выходных подряд, он провел бы их, сочинял письма родным, друзьям, знакомым, девушке... Что еще о пограничнике. Исполнителен, терпелив, настойчив, честен. Работяга и умеет делать все. Словом, будь я девушкой, держал бы в прицеле только пограничника. Потом дозорная тропа ведет нас вниз. Спускаясь, хватаемся за кусты, чтобы не упасть. Скоро оказываемся внизу. Прислушиваясь к первозданной тишине, долго петляем, перебираясь с камня на камень. Над нами кружат орлы и поет какая-то птица. Большая черепаха шуршит галькой, не стесняясь нашего присутствия. И разное зверье лениво греется на той стороне “щели”, куда смогло заглянуть солнце. Человек здесь только гость и не смущает истинных хозяев мира, живущих по своим законам... - Генерал Насиров прибыл! Бойцы заставы застыли в положении “смирно”. Мустафа Джафар оглы вместе с нами двигался по небольшой тропинке, вглядываясь в лица пограничников. И вот заместитель начальника войск пограничного округа, человек, у которого каждая минута на счету, подолгу в тот час разговаривал с ними. Значит, беседа у него с ними, прибывшего на столь отдаленную заставу, была важнее остальных дел, значит, большую роль играет сержант, если генерал обратился к нему: - Давно служите на границе? - Так точно!.. Мустафа Джафар оглы Насиров прошел большой и тернистый путь командира и видного военачальника. о нем писать трудно. потому, что он первый генерал-пограничник азербайджанской республики, и о нем очень много написано. да и сам генерал о многом поведал в своих статьях, воспоминаниях. к тому же в объемистом личном деле мустафы джафар оглы представлено около сотни интереснейших документов: служебные характеристики, аттестации, наградные листы... Нельзя читать их без волнения. Много раз приходилось встречаться с генералом На- сировым в Астаре, Ленкорани, Пришибе, Нахичеване, на Баилове у морских пограничников и после увольнения его в отставку в Азербайджанском Республиканском Совете ветеранов... Читая документы из личного дела, повесть “семь листков древа жизни”, смотря на серебристом экране кинорассказ о славном генерале, А.Гритченко восхищался этим замечательным военачальником. перед глазами - подвиги людей в зеленых фуражках и их командарма насирова. особенно восхищали слова вышестоящих начальников о том, что он всесторонне, отлично подготовленный генерал, обладает обширным оперативно- тактическм кругозором, умело руководит работой подчиненных штабов и отделов штаба пограничного округа. и слова: “достоин присвоения очередного воинского звания...". "достоин награждения орденом...” всегда приводили в восторг. Неоценимое значение в действиях погранвойск в Азербайджане принадлежало ее командующему генерал-майору М.Д.Насирову, блестяще доказавшему умение руководить войсками в самой сложной обстановке. Он был исключительно волевым начальником, отлично знающим войска, тактические приемы боя, умел превосходно организовать взаимодействие отрядов и застав. Будучи смелым и энергичным, он предпочитал всегда лично следить за ходом действий с передового наблюдательного пункта. И каждый воин - пограничник знал, что их командарм рядом. Говоря о м.д.насирове, как о видном азербайджанском военачальнике, нельзя не отметить его высокие личностные качества. отличительными чертами характера этого человека являются твердость при проведении в жизнь принятых решений, спокойствие и уверенность, стремление быть всегда в курсе событий, связанных с организацией и несением ответственной пограничной службы. именно это позволяло ему своевременно реагировать на изменение оперативной обстановки на государственной границе. Многие сослуживцы генерал-майора М.Д.Насирова отзываются о нем с глубоким уважением не только как о талантливом пограничном начальнике, но и как о чутком, отзывчивом человеке. Они отмечают его удивительный такт в отношениях с подчиненными, уважение к личному составу, воинское достоинство. Это общительный, с прекрасным чувством юмора, располагающий к себе человек. Мягкий, глубокий голос, плавная степенная речь, особое обаяние завораживали собеседника. Говорит он медленно, тщательно следя за формулировками. Генерал Мустафа Джафар оглы Насиров - это неутомимый источник энергии, которой он заряжал всех окружающих людей. На границу часто приезжал руководитель Азербайджана Г.А.Алиев. Мудрые его советы и рекомендации генерал Насиров твердо и неукоснительно проводил в жизнь. А.Гритченко неоднократно приходилось разговаривать с сослуживцами генерала м.д.насирова. они встречались с ним в самой различной обстановке. и ни разу не слышали. чтобы он повысил на кого-то голос. он был прост, доступен, внимателен, деликатен в отношениях с каждым. умел отличать, сделать выговор в такой форме, которая не задевала самолюбия подчиненных, их человеческое достоинство. он всегда со всеми на вы - и с солдатами и полковниками, и уже одно это создавало атмосферу взаимного уважения, спокойной деловитости. Мустафу Джафар оглы любили и уважали в пограничном округе. А.Гритченко. как он уже говорил, сотни раз довелось встречаться с генералом Насировым. Он, как правило,  первым протягивал руку. Часто говорил что-то приятное, а теплое рукопожатия оставалось на долгие годы. Прошли десятки лет после первой встречи, но навсегда запомнился мне прославленный военачальник - высокого роста, стройный, красивый, на груди почетные знаки отличия, орденские колодочки Славной страницей биографии Мустафу Джафар оглы Насирова стало руководство им в течение восьми лет азербайджанским республиканским советом ветеранов. на этом почетном и ответственном посту вновь в полную силу проявились его замечательные организаторские способности, еще полнее раскрылись такие достоинства, как внимание к людям, готовность отдать все свои силы и способности служению родине. А.Гритченко хорошо помнит, как собрался Пленум Азербайджанского Республиканского Совета ветеранов. В повестке дня - вопрос о создании ветеранской организации и выборе ее председателя. Там все шло, как говорится, без сучка и задоронки. Слово предоставили Мустафе Джафар оглы. Речь его оказалась живой, взволнованной. И главное, в ней чувствовалось видение ветеранских проблем, свой взгляд на разрешение. И этим генерал Насиров окончательно покорил участников Пленума и все проголосовали за его избрание. И еще несколько штрихов к портрету восьмидесятилетнего юбиляра. Генерал-майор М.Д.Насиров далеко известен за пределами Азербайджана. О нем говорят как о человеке рассудительном, добром, отзывчивом. И это так в жизни Мустафа Джафар оглы помог многим. И ныне он всегда отзывается на беды людей. Но он же непримирим,  когда дело касается ущемлений прав и интересов фронтовиков и тружеников тыла военных лет. Несмотря на огромную занятость, М.Д.Насиров вел и проводил многогранную деятельность по военно-патриотическому воспитанию молодежи и воинов, много раз избирался депутатом Верховного Совета и кандидатом д члены ЦК КП Азербайджана. Когда генерал добивался той или иной победы, то становился неузнаваемым. Кажется, он весь светится, источает необычайную радость. Таким был легендарный пограничник - генерал-майор Насиров. вот почему А.Гритченко учитывая популярность и известность Мустафы Джафар оглы, рискнул взять на себя смелость быть в числе других составителем книги о его славном жизненном и боевом пути. ...Сердцем и разумом служил Отчизне в пограничных войсках первый легендарный азербайджанец - генерал-майор М.Д.Насиров. Он, несмотря на свой преклонный возраст, отдавал все свои силы и знания служению Родине. Таким его знали и знают. Таким он запомнился не только убеленными сединами ветеранам. Таким, как он, хотят быть юноши, обдумывающие свое место в жизни. Как всегда, генерал-майор Мустафа Джафар оглы Насиров не щадил себя. Сделать больше, помочь людям - постоянное его кредо. Работа продолжалась – важная, ответственная и очень нужная. Раздвинь стены - все равно всех бы не вместил зал. Его заполнили пожилые, умудренные жизнью люди. На пиджаках у них красовались боевые награды... Среди них был и генерал- майор Мустафа Джафар оглы Насиров, элегантный, представительный. В фигуре, во всем облике, в манере поведения была строгая военная выправка, генеральская осанка. Лицо Мустафы Джафар оглы, на котором отразился большой груз пережитого, вся внешность внушали уважение и почтение. Невольно думаешь: "Яркая личность, образ, символизирующий воинскую честь, и людское достоинство, святой долг, и неотступность в соблюдении принципов даже в малом, ничего для себя, готовность пойти на самопожертвование ради высокой цели... Годы жизни, большой и непростой путь, спрессовали и волевые качества, собрали их в стальную пружину, но не лишили радости и улыбки. И это не придуманное, не вычитанное откуда-то впечатление. Согласитесь, не каждый день встречаешь такую цельную, неординарную личность. Теперь понятно чувство и состояние сидевших тогда в марте 1987 года ветеранов в зале, внимательно разглядывавших заметную фигуру генерал-майора М.Д.Насирова и ждавших от него первых слов... Его только что избрали председателем впервые созданного в Азербайджане республиканского Совета ветеранов войны, труда и Вооруженных Сил. В состав бюро вошли бывшие видные работники партийных и государственных органов Б.М.Гусейнов, Н.И.Ноздря, С.Р.Муртузаев, Р.И.Махмудов, С.Г. Азизов, С.Г.Салимов, генерал-майор А.А.Аббасов, полковник в запасе М.М.Касумов и др. ...В один из дней телефонный звонок из административных органов Центрального комитета Компартии Азербайджана, куда его приглашали, невольно взволновал тогда Мустафу Джафар оглы. Встретили его в этом учреждении приветливо и после непродолжительной беседы "о житье-бытье" сообщили нечто неожиданное: "Есть решение бюро ЦК о создании в нашей республике ветеранской организации и избрании вас ее председателем на общественных началах. Надо сказать, что необходимость образования в Азербайджане такой республиканской организации давно диктовалась самой действительностью. Такие объдинения уже существовали в ряде республик Советского Союза. Как у нас в стране, а также и за рубежом люди доброй воли выражали горячее стремление к объединению усилий в борьбе за жизнь без войн и военных конфликтов. И, конечно, тон в таких выступлениях задавали те, кто в суровое военное и послевоенное лихолетье с оружием в руках и за станком на производстве защищали свои народы от вражеского нашествия. И это понятно. Именно ветераны второй мировой и труженики тыла военных лет в полной мере познали все ужасы смертельных схваток с сильным и коварным врагом. Именно эти закаленные в непрерывных боях, походах и труде люди отчетливо осознавали величайшую ответственность  и за судьбы мира. С тех пор прошло четырнадцать лет. Возглавив Азербайджанский Республиканский Совет ветеранов генерал-майор М.Д.Насиров сделал очень многое для того, чтобы эта общественная организация заняла достойное место в стране. При этом надо иметь в ввиду, что в то время в Азербайджане не было столь масштабной общественной организации с весьма специфичными задачами и принятыми на себя функциональными обязанностями. В подобных случаях начинали с “нуля”. Конечно, бюро и Мустафа Джафар оглы Насиров постарались заимствовать и перенимать опыт у других союзных республик и  ранее созданного в Азербайджане 10 июня 1960 г. Бакинского комитета ветеранов войны, но главным методом председателя Республиканского Совета ветеранов М.Д.Насирова являлся поиск собственных наиболее действенных путей деятельности организации. И надо отдать ему должное в том, что своей творческой одаренностью, завидной работоспособностью, задавал тон в ветеранской работе. При этом надо вспомнить, что обязанности Азербайджанского Республиканского Совета ветеранов Мустафа Джафар оглы принял будучи еще заместителем начальника войск Закавказского пограничного округа. Легко понять, какую дополнительную нелегкую ношу взвалил на себя этот многоопытный военный руководитель. Многим, в том числе и Александр Александровичу посчастливилось поработать с Мустафой Джафар оглы несколько лет, промелькнувших как одно мгновение. По разным вопросам приходилось обращаться к генералу во имя защиты фронтовиков и тружеников тыла военных и послевоенных лет. Разнообразные и сложные проблемы ветеранов требовали принятия четких, порой безотлагательных решений. Не помню случая, чтобы М.Д.Насиров переносил важные дела “...на потом”, перепоручал кому-то исполнения определенных заданий, если веское слово оставалось за председателем Республиканского Совета ветеранов. Во всякой обстановке советы, рекомендации Мустафы Джафар оглы были исключительно конструктивными. При этом все, кто с ним общался, постоянно видели в нем человека корректного, скромного, обаятельного. Приведу небольшой эпизод. Один из старейших ветеранов нашей организации капитан 1 ранга в отставке Гритченко А.А. вспоминает: «Мне, прослужившему в Военно-Морском Флоте немало лет, были привычны уставные взаимоотношения между старшими и младшими, и я, естественно, обращался к Мустафе Джафар оглы по воинскому званию. В очередной раз после подобного "чинопочитания" генерал меня мягко остановил и сказал: "Александр Александрович, у меня есть имя и отчество..." Но вернемся к первому Пленуму Азербайджанского Республиканского Совета ветеранов. Там все шло, как говорится, без сучка и задоринки. Слово предоставили генерал-майору М.Д. Насирову. Речь его оказалась живой, взволнованной. И главное, в ней чувствовалось видение ветеранских проблем, свой взгляд на их разрешение. И этим Мустафа Джафар оглы окончательно покорил участников Пленума АРСВ: все проголосовали за его избрание председателем. От вновь избранного председателя Совета ждали немедленных действий. А он присматривался, изучал положение дел, знакомился с документами, беседовал с руководителями Советов. Из их докладов внешне складывалась вроде бы благополучная картина: немало поездок в районы Республики, была реакция на просьбы и жалобы ветеранов. И все-таки чувствовалось, что далеко не все устраивало Мустафу Джафар оглы. У него зрели какие-то свои решения.      И вот заседание президиума Республиканского Совета. На- сиров первым взял слово. -          Работаем мы много, - сказал Мустафа Джафар оглы. И этим как бы подчеркнул свою причастность к общим делам. Но есть в нашей деятельности что-то схожее с пожарной командой: чуть что, мчимся туда, где возникла у нас необходимость. Согласны с этим? Дружных ответов не последовало. Не просто было отрешиться от того, что уже стало почти привычным. -          А велика ли при этом эффективность нашего влияния на региональные ветеранские организации, - рассуждал Насиров. - Полагаю, что нет. Словом, нам надо искать новые подходы к своей работе. Словно проверяя реакцию на сказанное, председатель Совета окинул взглядом  присутствовавших. И уловив в глазах членов президиума интерес к его мысли, предложил: -          Давайте для начала вместе подумаем о каком-либо крупном мероприятии в нескольких районах. Через несколько дней встретимся снова и обсудим все в деталях. Предложение Мустафы Джафар оглы буквально взбудоражило активистов Республиканского Совета ветеранов. В обсуждение идеи включились многие. В конце-концов было найдено решение: провести зональный семинар руководителей ветеранских организаций. Генерал Насиров улыбнулся. Он безошибочно почувствовал, что его поддержат. Вскоре такие семинары состоялись в Казахе, Агдаме, Физули, Зангелане, Ханкянды, Шуше, Лачине и других районах. Вступительным словом председателя Азербайджанского Республиканского Совета ветеранов Насирова открылся большой и интересный разговор о коренных проблемах, волновавших тогда ветеранов. Но в центре внимания, в первую очередь, остались вопросы Карабахской войны, усиления военно-патриотического воспитания молодежи и воинов вновь создаваемой Национальной армии и потом уже социальные вопросы. Это и понятно. Ветеранам жить непросто. Пенсия у многих из них невелика, дополнительных доходов нет. Что делать в этих условиях. На этот вопрос, в какой-то степени, дали руководители исполнительных властей, которые также присутствовали на этом семинаре. ...А впереди были подобные мероприятия в других регионах республики. Им было суждено внести много нового в жизнь ветеранских организаций Азербайджана. И снова шел поиск того, чем обогатить жизнь ветеранских коллективов, как поднять уровень их работы, на решение каких задач их нацелить. Как всегда, мобилизовал свои силы Мустафа Джафар оглы, особенно обратив внимание на единение ветеранских организаций. Генералу М.Д.Насирову не раз приходилось встречаться с пред- t седателем одной из лучших ветеранских организаций страны Нахичеванской автономной области Б.А.Рустамовым, оценивая его заслуги он был избран в бюро Азербайджанского Республиканского Совета ветеранов, а также в Президиум и затем стал Первым заместителем. А потом еще несколько лет был председателем Азербайджанской Республиканской Организации ветеранов, распоряжением Президента страны Г.А.Алиевым был награжден «Орденом Шохрат». По болезни умер. Похоронен в аллее Почетного захоронения. Огромную работу ветеранская организация проводила и ныне проводит в связи с войной в нагорном Карабахе. Огромная заслуга председателя Азербайджанского Совета ветеранов генерал-майора М.Д.Насирова состоит в том, что он в период военного конфликта в Карабахе, являющегося самой трудной для Азербайджана проблемой, сумел организовать работу ветеранов всех категорий в условиях тяжелой войны. В результате агрессии вооруженных сил Армении оккупировано 20 процентов азербайджанских земель и имеется 1 миллион беженцев. Бывшие фронтовики, труженики тыла военных лет, ветераны Вооруженных Сил часто выезжали и выезжают на передовые позиции, в затишьях между боями рассказывали о подвигах своих фронтовых друзей, показывали фото и письма военных лет, привозили выпущенные ветеранами книги, брошюры, плакаты, листовки, обменивались опытом боевых действий и т.п. В свою очередь участники боев в Карабахе рассказывали убеленным сединой ветеранам о своих нелегких фронтовых буднях. Благодаря усилиям бывшего в то время Президента Г.А.Алиева Президента Азербайджана И.Г.Алиева вот уже соблюдаются условия прекращения огня в Карабахе с обеих сторон. Однако на переднем крае все равно бывает напряженная обстановка. Но ветераны всех категорий, как и раньше, поддерживают свои тесные связи с воинами Вооруженных Сил Азербайджанской Республики. Бывал там и генерал-майор М.Д.Насиров. Но больше всего его тянуло на границу. И всегда он там желанный гость. Его богатейший опыт исключительно безупречной службы на южной границе становится достоянием сотен воинов. Многое было сделано ветеранами по выходу Азербайджана из информационной блокады, доведения правды о подлых действиях армянских сепаратистов, активизация работы по военно-патриотическому воспитанию. Одной из проблем, высветившихся в ходе перестройки, стала проблема военнослужащих, проходивших службу в Советских Вооруженных Силах, создалось предвзятое отношение к ним, что обеспокоило не только самих военнослужащих, но и их родителей. Для выполнения этих задач ветераны В.Баршатлы, Б.Гусейнов, Герои Советского Союза А.Кулиев, М.Магерамов, ветераны-активисты М.Касумов, Н.Муртузаев, А.Агаев, С.Азизов выезжали в гг. Москву, Санкт-Петербург, Киев, Минск, Калугу, Саратов, Читу и др., а также в многие города Азербайджана. Состоялись две встречи с ветеранами Армении. Все это принесло свои положительные плоды. Примечательной традицией ветеранской общественности стали принятие Закона о ветеранах, Закона об увековечении погибших и умерших, а также торжественные проводы молодежи в Вооруженные Силы Азербайджанской Республики, уроки мужества и патриотизма, тематические вечера, практика проведения в школах военно-патриотических конкурсов на лучшее сочинение, рисунок, песню, приемы рапортов от школьников о проделанной работе по пропаганде славных боевых традиций, создание книг Памяти, Книг и Досок Почета ветеранов, клубов фронтовиков, Комитетов Памяти Маршала Советского Союза Г.К.Жукова и дважды Героя Советского Союза генерал-майора А.А.Асланова, выпуск книг, брошюр, буклетов, плакатов, листовок и многое другое.  И не было в Азербайджане ни одного общественного мероприятия, где бы не участвовал генерал-майор М.Д.Насиров. Шла ли речь о сооружении памятников, мемориалов, бюстов героев Великой Отечественной и Карабахской войн, содержании воинских захоронений, праздничных мероприятиях, проведении военно-спортивных игр, работе поисковых отрядов - всюду можно видеть его, заслуженного ветерана. На встречах со школьниками и студентами, призывниками и воинами, в трудовых коллективах и на пограничных заставах районов и в самом г. Баку генерал-майор М.Д.Насиров рассказывал о героике боев, о подвигах советских воинов в сражениях за Родину против немецко-фашистских захватчиков в 1941-1945 гг. В своих воспоминаниях он рассказывал о стойкости и мужестве, отваге и героизме, беззаветной преданности Отечеству наших воинов, их неукротимое стремление разгромить врага, даже ценою собственной жизни. Столь же активен Мустафа Джафар оглы, заботился о ветеранах войны, труда и Вооруженных Сил, об инвалидах Отечественной войны, о семьях погибших при защите Родины, о воинах-интернационалистах и Карабахской войн. Генерал-майор в отставке М.Д.Насиров был доволен своей службой и с гордостью называл себя "счастливым пограничником". Такого чуткого, отзывчивого, внимательного отношения к людям, которые постоянно проявлял Мустафа Джафар оглы Насиров к людям, я, пожалуй, не наблюдал. Его встречи с ветеранами всякий раз превращались в задушевные беседы. Мустафа Джафар оглы обладает бесценным даром человека, умеющего выслушать собеседника, понять его, а потом сделать все, чтобы помочь боевому побратиму. Давалась такая помощь нелегко. Тем не менее, бывший председатель не уставал заботиться о людях, какого бы труда это ему не стоило. И еще одна черта характера Мустафы Джафар оглы Насирова, особо уважаемая всеми, кто с ним общался, - завидная человеческая простота. Оставаясь на должности руководителя Ветеранской Организации Республики была достойно оценена руководством Республики. Указом Президента Азербайджанской Республики от 4 октября 1991 года за заслуги в деле пропаганды, активную работу по военно-патриотическому воспитанию молодежи Насирову М.Д. было присвоено почетное звание “Заслуженный пропагандист Азербайджанской Республики.” В дальнейшем ветеранскую организацию плодотворно возглавляли Багадур Мамедкулиевич Гусейнов, Балоглан Ашрафович Рустамов, Алиовсад Мамедшахович бахышов и ныне руководит прославленный воздушный десантник, бывший министр Обороны Азербайджанской Республики в самое тяжелое время для Азербайджана Карабахской фойны генерал-майор Дадаш гарибович Рзаев, который в связи с 80-летием со дня рождения распоряжением Президента Азербайджана Ильхам Алиева был награжден Орденом «Шохрат». Его с большой любовью фронтовики и труженики тыла называют командующим ветеранскими войсками Азербайджана, а их у нас еще более 10 тысяч человек. «Все люди, сражавшиеся на фронте и самоотверженно трудившиеся в тылу, - говорил в своей речи Президент Азербайджана Ильхам Алиев, - достойны самого глубокого уважения. Ваш, пример, является ярким  образцом для нынешних и грядущих поколений. Ветераны гордятся такой высокой оценкой и очень душевно благодарят главу страны за постоянную заботу о них. Об этом свидетельствует то, что 7 мая 2015 года в Баку состоялось открытие нового административного здания Организации Ветеранов Войны, Труда и Вооруженных Сил. В открытии нового административного здания приняли участие Президент Азербайджанской республики Ильхам Алиев и его супруга Мехрибан Алиева. Здание создано на основании соответствующего распоряжения главы государства. У входа установлен бюст великого лидера. Председатель Организации ветеранов генерал-майор Дадаш Рзаев проинформировал Главу Государства о том, что в новом административном здании созданы все условия для плодотворной деятельности. В целом оснащение здания отвечает самым высоким стандартам и все создано для того чтобы достойно воспитывать молодежь и воинов в духе патриотизма и героизма без фальсификации Великой Отечественной войны 1941-1945 годов. Ветераны очень благодарны Президенту страны за выделенные в нынешнем году из своего резерва для нужд Ветеранской Организации полмиллиона манат. Свою статью хочу закончить очень трогательными словами из песни «Спасибо за то, что Вы есть!». Пускай к погоде ноют раны, И счет годам пошел большой, Но не стареют ветераны Своей солдатскою душой.   И как в бою во имя жизни, Так и сейчас они в строю. Народу, Родины и Отчизне И труд, и сердце отдают.   Ветераны войны, ветераны. Нашей Родины гордость и честь Ветераны войны, ветераны Вам спасибо за то, что вы есть!   Ветераны Азербайджанской республики всегда в боевом строю!   Совсем недавно мне довелось душевно беседовать с одним из старейших ветеранов, активно работающий в Ветеранской Организации на протяжении 56 лет, которому через 4 месяца исполнится 95 лт А.А.Гритченко, который очень тепло и обстоятельно рассказывал о первом председателе генерал-майоре в отставке Мустафе Джафаровиче Насирове, которые легли в основу всей моей статьи. Память о легендарном пограничнике, первом председателе Ветеранской Организации Азербайджана, настоящем человеке Мустафе Джафаровиче Насирове, с кого лепили жизнь целые поколения нашей молодежи, а также  других замечательных людях, прошедших горнило жестокой и кровавой войны с фашизмом и блестящей Победе над врагом 9 мая 1945 года, будет жить вечно благодарной памяти всех народов.   Заместитель Председателя Организации Ветеранов Войны, Труда и Вооруженных Сил Азербайджанской Республики полковник                                                                                       Джалил Халилов  

Hamısını oxu
"Öz adınızı hər birimizin könlünə, yaddaşına, milli tariximizə qızıl hərflərlə həkk etmisiniz..."

  Hörmətli, cənab Prezident! Hörmətli Ali Baş Komandan!    Sizi 60 yaşınızın tamam olması münasibəti ilə təbrik edir,  möhkəm cansağlığı, xoşbəxt illər, ölkəmizin və xalqımızın inkişafı və tərəqqisi naminə yorulmaz xidmətlərinizdə böyük  uğurlar arzu edirəm.   Cənab Prezident!   Siz, Ulu öndər, dünya şöhrətli böyük siyasi və dövlət xadimi   Heydər Əliyevin layiqli siyasi varisi və ideya davamçısı olaraq nəinki onun vəsiyyətlərini uğurla həyata keçirmiş,  habelə öz  şərəfli adınızı Türk Dünyasının,  xalqımızın və dövlətimizin tarixinə qızıl hərflərlə yazmışsınız. Milli və beynəlxalq səviyyədə tanınan və sevilən siyasi lider olaraq Azərbaycan tarixində ilk dəfə milli birliyimizi, bir yumruq kimi birləşdirərək, şəxsi səyiniz və böyük sərkərdəlik bacarığınızla erməni faşistlərinin on illərlə   işğal altında saxladığı torpaqlarımızı azad, milli təhlükəsizliyimizi, ərazi bütövlüyümüzü və Konstitusiya quruluşumuzu bərpa etdiniz.    Bu gün Sizin yorulmaz fəaliyyətiniz nəticəsində Azərbaycan dünyanın nüfuzlu dövlətləri sırasında bərqərar olmuş, beynəlxalq və regional səviyyədə söz sahibinə çevrilmiş, müstəqil, demokratik, hüquqi və dünyəvi dövlət quruculuğunu təmin etmiş və böyük uğurlara imza atmışsınız. Bütün bunlar da bu gün, ölkə rəhbəri kimi sözünüzün imzanız qədər nüfuzlu və mötəbər olduğunu  tam təsdiq edir.    Əziz Prezidentimiz!  Ulu Öndər Heydər Əliyev tərəfindən əsası qoyulmuş, bu günki müstəqil   Azərbaycan Respublikası , Sizin səyinizlə  millətimizin və xalqımızın şah əsərinə çevrilmişdir. Siz, ölkə rəhbəri, ölkə Prezidenti olaraq millətimizin, dövlətimizin və xalqımızın tarixinə  heç vaxt olmayan, çoxsaylı  şanlı səhifələr, tarixi qələbər yazmış, bununla da öz adınızı da hər birimizin könlünə, yaddaşına, milli tariximizə  qızıl hərflərlə həkk etmişsiniz.    Doğum gününüz mübarək olsun! Allah Sizi qorusun və millətimizə çox görməsin! Sizinlə qürur duyur və  fəxr edirik.      Hörmətlə,   Müharibə və Əmək veteranı, Baş Ədliyyə müşaviri,  Hüquq elmləri doktoru, professor Bəhram Zahidov  

Hamısını oxu
Milli təhlükəsizlik məsələlərinin tədqiqində yeni uğur

Milli təhlükəsizlik məsələlərinin tədqiqində yeni uğur Syasi elmlər üzrə fəlsəfə doktoru Cəlil Xəlilovun “Milli təhlükəsizlik nəzəriyyəsi” adlı monoqrafiyası milli təhlükəsizlik məsələlərinin araşdırılmasına sanballı töhfə sayıla bilər. Uzun müddət bu istiqamətdə tədqiqatlar aparmış müəllif milli təhlükəsizliyin həm elmi-nəzəri problemlərinin hərtərəfli öyrənilməsi və təhlil edilməsinə nail olmuş, həm də mövcud təcrübəsindən bəhrələnərək milli təhlükəsizliyin təminatı prosesinin praktik-tətbiqi mexanizmləri ilə bağlı məsələləri dolğun əks etdirə bilmişdir. 9 fəsil, ön söz və ədəbiyyat siyahısından ibarət olan monoqrafiyada milli təhlükəsizliyin mahiyyəti, predmeti, kateqoriyaları, tədqiq və tətbiq metodlarının aydınlaşdırılmasından başlamış, Azərbaycan Respublikasının milli təhlükəsizlik siyasəti və sisteminin təşəkkülü, formalaşması və inkişaf xüsusiyyətləri, bu siyasətin hüquqi əsasları, həyata keçirilmə mexanizmləri, əsas milli maraqlar və onların reallaşdırılmasının müvafiq istiqamətləri, parametrləri, müasir beynəlxalq münasibətlər nəzəriyyəsində milli təhlükəsizlik probleminə yeni tələblər, çağırışlar və yanaşmalar ümumiləşdirilərək tədqiq olunmuş, düzgün elmi-nəzəri nəticələr çıxarılmışdır. Bununla yanaşı, müasir dövrdə Avropa təhlükəsizlik strategiyasının əsasları və aparıcı dövlətlərin, o cümlədən ABŞ, Fransa, Yaponiya, Almaniya, Böyük Britaniya, Türkiyə, Çin, Rusiya, Ukrayna və sair ölkələrin milli təhlükəsizlik strategiyaları barədə məsələlərin tədqiqi, bu sahədə həm dünya, həm də Azərbaycan alimlərinin, ekspert və mütəxəssislərinin yanaşmalarının hərtərəfli araşdırılaraq təhlil süzgəcindən keçirilməsi monoqrafiyanın elmi-praktik əhəmiyyətini daha da artırmışdır. Cəlil Xəlilovun milli təhlükəsizlik siyasəti məsələləri ilə bağlı elmi-nəzəri mülahizələrinin konkretliyini və dərinliyini şərtləndirən başlıca amillərdən biri də müəllifin praktik olaraq bələd olduğu bu mövzunu uzun illər araşdırması və onunla bağlı AR Prezidenti yanında İdarəçilik Akademiyasında tədris prosesi ilə məşğul olması ilə əlaqədardır. Onu da qeyd edim ki, bu imkandan lazımınca faydalanan müəllif bir neçə il əvvəl ölkədə milli təhlükəsizlik siyasəti məsələlərinin tədqiqinə həsr edilmiş ilk geniş həcmli və elmi ictimaiyyətin diqqətini çəkən “Milli təhlükəsizlik strategiyası” adlı monoqrafiya yazaraq çap etdirmiş, bu əsər respublikanın bir sıra ali və xüsusi təhsil məktəblərinin tədris proqramlarına dərslik kimi daxil edilmişdir. Cəlil Xəliovun adıçəkilən elmi əsərlərindən əlavə bu mövzuda yazdığı ilk tədqiqat işi olan və milli təhlükəsizlik məsələlərinin spesifik istiqamətlərindən birinə həsr edilmiş “Milli təhlükəsizliyin təmin olunmasında milli mənlik şüurunun rolu” kitabı da mütəxəssislər və tədqiqatçılar tərəfindən kifayət qədər maraqla qarşılanmışdır. Əlbəttə, “Milli təhlükəsizlik nəzəriyyəsi” adlı monoqrafiyası müəllifin bu sahə üzrə araşdırma və çalışmalarının yekunu, elmi-nəzəri və praktik cəhətdən təkmilləşdirilmiş nəticəsi sayıla bilər. Ən qədim dövrlərdən başlayaraq əvvəlcə insan (fərd), sonrakı inkişaf mərhələlərində insan birlikləri (icma, qəbilə) və nəhayət, dövlət və cəmiyyət miqyasında qiymətləndirilən təhlükəsizlik probleminin həlli, yaşayış və birgəyaşayış üçün təhlükəsiz mühitin yaradılması və uzunmüddətli təminatı xüsusi əhəmiyyət kəsb etmişdir. Şəraitin və miqyasın dəyişməsi ilə yeni mahiyyət qazanan və etibarlı təminatı üçün fərqli üsullar və vasitələr tələb edən təhlükəsizlik məsələsində yeni dünya düzəninin formalaşdığı “Vestfal sülhü”nün imzalanmasından (1648-ci il 24 oktyabr) sonra fundamental dəyişikliklər baş verdi. İlk dəfə suverenitet anlayışının qəbul olunduğu və müasir beynəlxalq hüququn əsasının qoyulduğu bu sülh sazişi dövlətlərarası münasibətlərin əsas prinsiplərini müəyyənləşdirərək, bərabər hüquqlu dövlətlərin yaranması və öz üzərlərinə mümkün problemlərin sülh yolu ilə həlli öhdəliklərini götürmələri, birgə asayiş ideyasını dəstəklənməsi ilə tarixə düşdü. Beynəlxalq münasibətlərin özünü doğrultmayan iyerarxik qaydalarını dağıdaraq, əvəzində qanunlara əsaslanan qarşılıqlı əməli mexanizmlər yaradan “Vestfal sülhü” yeni dünya düzəni qurulması ilə yanaşı, ümumi və dövlət təhlükəsizliyi məsələlərinə münasibəti də kökündən dəyişdirdi. Artıq dövlətlərin və xalqların təhlükəsizliyinin etibarlı təminatı məsələləri onlar arasında qarşılıqlı münasibətlərin səviyyəsindən və inkişafından birbaşa asılı vəziyyətə düşürdü. 20-ci əsrdə Birləşmiş Millətlər Təşkilatının və müxtəlif dövlətlər birliklərinin yaranması, xüsusi ilə kollektiv təhlükəszizlik anlayışının meydana çıxması milli təhlükəsizlik məsələlərinə tamamilə yeni yanaşma metodlarını və tələbləri formalaşdırdı. Milli təhlükəsizlik anlayışının yeni məzmun kəsb etməsi ilə bu sahədə həm elmi-nəəri, həm də praktik baxımdan əsaslı dəyişikliklər baş verdi. Dünyanın kürəsəlləşdiyi indiki dövrdə bu məsələyə yanaşmalarda daha sürətli dəyişikləri müşahidə edilməkdə, yeni baxışlar formalaşmaqdadır. Ancaq nə qədər parodoksal səslənsə də, deyə bilərik ki, milli təhlükəsizlik anlayışı öz ilkin, bəsit qavramından təsəvvürəgəlməz dərəcədə kənarlaşıb, ən müasir yanaşma metodları tələb etsə də, əsl mahiyyətindən, ibtidai insanın təhlükəsizliyə olan ehtiyacı dərk etməsindən çox da uzaqlaşa bilməmişdir. Baxmayaraq ki, milyon il əvvəl təhlükəsizliyi üçün (qida, təhlükısiz məskən, vəhşi heyvanlardan və düşmən qəbilələrdən müdafiə olunmaq və sair) yollar axtaran ibtidai insandan fərqli olaraq tələbatına uyğun olaraq təhlükəsizliyinin təminatına daha böyük ehtiyac duyan çağdaş insanın bu tələbatlarının ödənilməsi daha təkmil vasitələr tələb edir. Ancaq hər iki halda təhlükəsizlik təminatının təxirəsalınmazı zərurəti azalmayıb, əksinə yeni təhdid və təhlükələr fonunda daha da artıb və artmaqda davam edəcək. Siyasi elmlər üzrə fəlsəfə doktoru C.Xəlilovun  təhlükəsizlik nəzəriyyəsinin ölkəmizdə yeni bir elm sahəsi kimi dərindən araşdırmaq səyləri, gətirdiyi arqumentlər, irəli sürdüyü mülahizə və qənaətlərin həqiqiliyi və inandırıcılığı onu deməyə əsas verir ki, müəllifin bu istiqamətdə tədqiqatlarının əahatə dairəsini genişləndirməsi bu sahənin inkişafına töhfə vermək niyyətindən və potensialından qaynaqlanır. Bu baxımdan C.Xəlilovun öz arqumentlərini ardıcıl xətlə və istisnasız olaraq elmi-nəzəri cəhətdən əsaslandırmaqla mövzunu sadədən mürəkkəbə doğru təkamül prosesi kimi təqdim etməsi və bu sahədə mövcud elmi-nəzəri bazadan səmərəli istifadə ilə genişləndirməsi təqdirəlayiqdir. Bütün bunlar mövzunun şərhində beynəlxalq miqyasda qəbul olunmuş yanaşmaların, sadəcə, təkrarlanması deyil, yenidən dəyərləndirilməklə, elmi təhlil əsasında təqdim edilməsinə imkan vermişdir. Monoqrafiyada Azərbaycan Respublikasının milli təhlükəsizlik siyasətinin təşkili, milli maraqlar, onların təminatı prosesi, vasitələri, üsulları, təhlükəsizliyin müxtəlif aspektlərinin və ölkəmizə qarşı mümkün təhdidlərin təhlili, müvafiq dövlət orqanlarının bu sahədəki vəzifələri, səlahiyyətləri və əlaqələndirilmiş fəaliyyətin həyata keçirilməsi məsələləri elmi-nəzəri, həm də praktik baxımdan kifayət qədər əsaslandırılmış, düzgün nəticələr çıxarılmışdır. Müəllif hərbi, siyasi, iqtisadi, sosial, mədəni, ekoloji və digər istiqamətlərdə milli təhlükəsizliyin təminatı, dövlət, cəmiyyət və fərdlər səviyyəsində bu işin təşkili ilə bağlı məsələləri günün prizmasından dəyərləndirmiş və qeyd edilən sahələrdə daha səmərəli və əlaqləndirilmiş fəaliyyətin vacib məqamlarına toxunmuşdur. Monoqrafiyada milli təhlükəsizliyə qarşı təhdidləri doğuran səbəblər, onların vaxtında aşkarlanması, qarşısının alınması üçün görülən qabaqlayıcı tədbirlər və digər məqamlar da də ciddi tədqiqat obyektinə çevrilmiş, hərtərəfli dəyərləndirilmiş, bütün incəliklər nəzərə alınmışdır. Bir daha vurğulayaq ki, bütün bunların məntiqi ardıcıllıqla və yüksək səviyyədə təhlil olunması Cəlil Xəlilovun milli təhlükəsizlik məsələlərini yalnız nəzəri deyil, həm də təcrübi baxımdan yaxşı bilməsindən, peşəkar hərbi kadr kimi uzun müddət sərhəd, hərbi və milli təhlükəsizliyin təminatı sahələrində çalışmasından və son 10 ilə yaxın müddətdə Azərbaycan Respublikası Müharibə, Əmək və Silahlı Qüvvələr Veteranları Təşkilatının sədr müavini kimi fəaliyyətindən qaynaqlanır. Görkəmli alman filosofu və nasiri Hötenin təbirincə desək, “həmişə yaşıl həyat ağacı”ndan bacarıqla bəhrələnməsi tədqiqat əsərini daha canlı və faydalı etmişdir. Bu mənada müəllifin Azərbaycan Respublikasında ölkə həyatının müxtəlif sahələrində təhlükəsizliyin təminatı sahəsində həyata keçirilməlo olan tədbirlərlə bağlı mülahizələri, elmi və təcrübi cəhətdən mükəmməl şəkildə əlaqələndirilmiş bitkin fikir və qənaətləri xüsusi maraq kəsb edir. Müəllif həmçinin Azərbaycan Respublikasında milli təhlükəsizlik siyasətinin həyata keçirilməsində, müvafiq sistemin formalaşmasında həm sovet dövründə, həm də müstəqilliyin bərpasında sonrakı illərdə dövlət tərəfindən görülən ardıcıl tədbirlərdən bəhs etmiş, bu istiqamətdəki fəaliyyətin bir sıra nəticələrini təhlilə cəlb edərək, lazımi nəticələr çıxarmışdır. O, haqlı olaraq İkinci Qarabağ müharibəsində qazanılan Zəfərdən və 2023-cü ilin 19-20 sentyabrında bir günlük lokal antiterror əməliyyatından sonra öz ərazi bütövlüyünü və bütün ərazisində dövlət suverenliyini tam bərpa etmiş Azərbaycan Respublikasının milli təhlükəsizlik siyasətinin gerçəkləşdirilməsində tamamilə yeni dövrün başlandığını, Azərbaycanın dünyanın müxtəlif təhlükəsizlik sistemləri ilə münasibətlərinin bu reallıqlar zəminində təşəkkül tapması zərurətini xüsusi vurğulamışdır. Hazırda Azərbaycan dövləti tərəfindən milli təhlükəsizliyin təminatı sahəsində müasir çağırışların hərtərəfli nəzərə alındığını, müvafiq dövlət orqanlarının bu istiqamətdə fəaliyyətinin daha da təkmilləşdirildiyini diqqətəlayiq hal kimi qiymətləndirmişdir. Milli təhlükəsizlik siyasətinin etibarlı təminatı sahəsində aparılan fəaliyyətin hüquqi tənzimlənməsi üçün müvafiq qanunvericilik bazasının yaradılmasının vacibliyi və Azərbaycan Respublikasında bu sahədə mövcud vəziyyətin təhlili də müəllif tərəfindən çox doğru olaraq monoqrafiyanın mühüm tədqiqat obyektlərindən biri kimi seçilmişdir. Belə ki, “Milli təhlükəsilik haqqında”, “Kəşfiyyat və əks-kəşfiyyat fəaliyyəti haqqında”, “Dövlət sirri haqqında”, “Əməliyyat-axtarış fəaliyyəti haqqında” və digər qanunlarından, Azərbaycan Respublikasının milli təlükəsizlik konsepsiyası, Azərbaycan Respublikasının Hərbi doktrinası və digər strateji sənədlərdən irəli gələn vəzifələr, qanunvericiliyin tətbiqi mexanizmləri barədə kifayət qədər əsaslandırılmış mülahizələr irəli sürən müəllif Azərbaycan Respublikası Milli Məclisi tərəfindən bu istiqamətdə daimi və səmərəli fəaliyyətin həyata keçirildiyini xüsusi qeyd etmişdir. Ümumiyyətlə, monoqrafiyada tədqiqata cəlb olunmuş mövzu ilə bağlı bütün məqamlar nəzərə alınmış, dolğun və düzgün nəticələr çıxarılmış, təkmil bir elmi-nəzəri əsərin ortaya çıxmasına nail olunmuşdur. Mövzunun elmi-nəzəri təhlilində kifayət qədər geniş və bu sahədə həqiqi dəyərə malik olan elmi və elmi-publisistik ədəbiyyatdan (Azərbaycan, rus və ingilis dilində) istifadə olunması da monoqrafiyanın elmi dəyərini daha da artırmışdır. Bu sanballı monoqrafiyanın Dövlət Təhlükəsizliyi Xidmətinin Akademiyasında, bu mövzunun tədris edildiyi digər xüsusi və ali məktəblərdə tədris vəsaiti kimi istifadə ediləcəyinə, eləcə də milli təhlükəsilik məsələlərinin araşdırılması ilə məşğul olan alimlərin, tədqiqatçıların və mütəxəssilər üçün dəyərli mənbə olacağına inanırıq.   Lətif Babayev, tarix üzrə fəlsəfə doktoru.

Hamısını oxu
“Ermənistana qarşı siyasi, iqtisadi, hərbi sanksiyalar tətbiq olunmalıdır”

Cəlil Xəlilov: “Minsk qrupu, BMT və aparıcı dövlətlər Paşinyanın təxribat xarakterli bəyanatına münasibət bidlirməlidir”   “Düşmən bizi məcbur edir ki, Qarabağ problemini hərbi müstəvidə həll edək”   Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyanın Xankəndinə sonuncu səfəri əsnasında Qarabağın Ermənistana məxsusluğu ilə bağlı səsləndirdiyi fikirlər Azərbaycanda ciddi rezonansa səbəb olub. Baş verənləri rəsmi İrəvanın növbəti həyasızlığı kimi dəyərləndirən bəzi siyasətçilər, partiya sədrləri və vətəndaş cəmiyyəti nümayəndələri məlum bəyanatdan sonra Azərbaycanın Qarabağ probleminin həllində daha sərt addımlar atmasının vacibliyini vurğulamaqdadır. Moderator.az olaraq Respublika Veteranlar Təşkilatının sədr müavini, polkovnik Cəlil Xəlilovla söhbətimizdə Paşinyanın məlum bəyanatı və bu bəyanatın doğurduğu situasiyanı şərh etməyə çalışdıq.   -Cəlil müəllim, öncə Paşinyanın məlum bəyanatı ilə bağlı fikrinizi bilmək istərdik. Sizcə Paşinyanın Qarabağı Ermənistan ərazisi adlandırmasından sonra beynəlxalq təşkilatlar, xüsusilə də BMT və ATƏT işğalçı ölkə ilə bağlı hansı addımlar atmalıdır?   -Hər şeydən əvvəl, ATƏT-in Minsk qrupuna həmsədrləri Paşinyanın bəyanatına çevik şəkildə münasibət bildirməlidirlər. Bu bəyanat sübut edir ki, Ermənistan heç də problemin sülh yolu ilə həllinə maraq göstərmir, təxribatçı fikirlərlə həm beynəlxalq ictimaiyyəti çaşdlrmağa çalışır, həm də danışıqlardan yayınmağa cəhd göstərir. Paşinyan dünya ictimaiyyətinin gözü qarşısında tarixi həqiqəti inkar edərək Qarabağın Ermənistana məxsusluğunu iddia edir. Bununla bir daha sübut edir ki, Qarabağ probleminin arxasında məhz Ermənistan dayanır. Paşinyan sözdə Qarabağ probleminin sülh yolu ilə həllinə tərəfdar olduğunu bildirsə də, əməli baxımdan separatçı mövqe tutub və işğalçılıq siyasətindən əl çəkmək istəmir. Odur ki, dünyanın aparıcı dövlətləri, xüsusilə də Rusiya, ABŞ və Fransa, eləcə də BMT, ATƏT baş verənlərə münasibət bidlriməlidirlər.   -Xankəndi olayları Paşinyan və onun rəhbərlik etdiyi hökumətə qarşı cəza xarakterli hansısa sanksiya və qadağaların tətbiqini aktualalşdıra bilərmi?   -Təbii. Hesab edirəm ki, Paşinyan hökumətinə qarşı xüsusi sanksiyalar tərbiq edilməlidir. Onun bu addımına hüquqi qiymət verilməlidir. Paşinyan beynəlxalq təşkilatlar tərəfindən də qınaq hədəfinə çevrilməlidir. İrəvana qarşı siyasi, iqtisadi və hərbi sanksiyalar tətbiq olunmalıdır. Erməni separatçılarının işağldakı torpaqlardan çıxarılması üçün ölkəmizə dəstək verilməlidir. Bütün bu addımların atılması işğalçının cəzalandırılması, işğala məruz qalan ölkənin hüquqlarının qorunması baxımından zəruridir.   -Sizcə Ermənistanın bütün region üçün təhlükə doğuran təxribatçı bəyanatlarına Azərbaycana qonşu olan dövlətlərin də münasibət bildirməsi məntiqli olmazmı?   -Şübhəsiz. Baş verənlərə qonşu ölkələr də münasibət bildirməli, öz mövqelərini açıq şəkildə ortaya qoymalıdırlar. Ermənistanla siyasi-iqtisadi əlaqələrə malik olan İran və Rusiyanın belə bir mövqe ortaya qoyması xüsusilə vacibdir. Onlar erməni separatçılarına qarşı mübarizədə ölkəmizə dəstək verməli, ədalətin yanında yer almalıdırlar. Aparıcı dövlətlər də bu məsələdə susqunluq sərgiləməməlidir. Maraqlıdır, aparıcı dövlətlərin ərazisində hansısa xalq özünə ikinci bir dövlət yaratmaq istəsə, onların reaksiyası necə olar? Onlar buna razı olarlarmı? Əlbəttə, olmazlar! Əgər olmazlarsa, o zaman niyə Azərbaycanın haqlı mövqeyinə, haqlı tələbinə dəstək vermirlər? Onlar unutmasınlar ki, Qarabağ gərginliyi alovlana və beynəlxalq münaqişəyə çevrilə bilər. Bu isə bütün region, bütün dünya üçün ciddi təhlükə deməkdir.   -Respublika Veteranlar Təşkilatı olaraq Paşinyanın təxribatçı bəyanatı ilə bağlı hansı addlmlar atmağı düşünürsünüz?   - Biz bununla bağlı beynəlxalq təşkilatlara müraciət ünvanlayacaq, bəyanatlarla çıxış edəcəyik. Tələb edəcəyik ki, təcili olaraq aparıcı dövlətlər, beynəlxalq təşkilatlar bu məsələyə münasibət bildirsinlər. Ermənistanı işğalçılıq iddiasından əl çəkməyə vadar etsinlər.   -Paşinyanın sözügedən bəyanatından sonra Azərbaycan cəmiyyətində müharibə çağırışlarının artması müşahidə edilir. Sizcə düşmənin öz işğalçılıq mövqeyində təkid etməsi, ölkəmizlə bağlı yeni təxribatlara əl atması Azərbaycanı Qarabağ probleminin həllində sülh variantından imtina etmək, müharibə variantına əl atmaq məcburiyyəti ilə üz-üzə qoya bilərmi?   -Əslində Ermənistan Azərbaycanı məcbur edir ki, danışıqları dayandırıb torpaqların hərbi yolla azad edilməsi istiqamətində addımlar atsın. Azərbaycanın öz torpaqlarının sahibi kimi belə bir addım atmağa hüququ var. Azərbaycan sülhməramlı ölkədir. Ölkəmizdə müxtəlif xalqların nümayəndələri ilə yanaşı, ermənilər də yaşaır. Onlar dövlət orqanlarında da təmsil olunur. Lakin Azərbaycan ərazisində yaşayan hər kəs Azərbaycan qanunlarına əməl etməli, konstitusiyamızın tələblərini yerinə yetirməlidir.  Xalqın səbri tükənib. Biz problemin sülh yolu ilə həllinə nail olmaq üçün beynəlxalq hüquq və praktikanın bütün imkanlarından istifadə etmişik. Ölkə başçımız problemin danışıqlar yolu ilə həllinə böyük qüvvə və enerji sərf edib. Bütün imkanlardan istifadə olunub ki, problem sülh yolu ilə həll edilsin. Lakin görünən odur ki, Ermənistan hələ də öz işğalçılıq siyasətindən əl çəkməyib. Ermənistan bununla beynəlxalq hüquqi normaları təhlükə altında qoyur, bunu qəbul etmədiklərini göstərirlər. Bu isə Azərbaycanın səbrini daşırmaqdadır. Odur ki, əgər Ermənistan təxribatlarından əl çəkməzsə, bu, Azərbaycanı Qarabağ probleminin həllini fərqli müstəviyə daşımaq məcburiyyəti ilə üz-üzə qoya bilər.   Seymur ƏLİYEV

Hamısını oxu